__Victorique's POV__
HINDI ako gumalaw sa lugar na pinagsiksikan ko habang pinapanuod siyang sumigaw at magwala. I covered myself with the comforter and snuggled closer at my knees. Pinipigilan ko ang panlalambot at panginginig ng tuhod ko. Niyakap ko ang sarili ko.
I am half relieved that I escaped death and half scared that maybe I was wrong about being alive.
I wiped my tears and composed myself, convincing myself that it’s going to be okay. Matagal lang ako sa ganoong posisyon, nahirapan ako sa pagpapakalma sa aking sarili. Hindi ko napansin ang katahimikan na lumipas hanggang sa makarinig ako ng isang maingay na bagay, na parang may isang bagay na tumatama sa isang dingding.
I looked around and I realized that he is no longer around my room. I pushed the comforter off me and fishe
