Patak ng Ulan [ Baog Collaboration #4 ]

Kabanata 1: Ang unang pagpaslang

Mature Content Warning: Ang nilalaman ng kuwentong ito ay hindi angkop para sa mga bata o sensitibong indibidwal na maaaring makapukaw ng mga negatibong emosyon o alaala sa bawat mambabasa. Pawang kathang isip lamang ng may akda at hindi tumutukoy sa totoong pangyayari sa buhay ng isang tao.

YLLAH

Magmula ng pagtangkaan ako ng driver ng taxi para halayin 'nung gabing tinulungan ako ng isang misteryosong lalaki para makaalis ay takot na akong sumakay ng taxi pauwi galing school.

Pinagpatuloy ko ang aking pag-aaral dahil may iniwan na pera si inay para sa akin at kalakip ang isang sulat. Nalaman ko ang buong pangalan ng matanda na umaalipusta kay inay. Masakit pa rin hanggang ngayon at hindi ko matanggap ang pagkawala nito. Isa lang ang pinanghahawakan ko ngayon ay magsikap para sa ganoon ay matupad ko ang pangarap ko at ang matandang iyon ang uunahin kong buburahin sa mundo.

***

Madilim na at saktong 6:30 na ng gabi at tapos na ang klase namin. Habang naghihintay ng jeep pauwi ng bahay ay nakita ko ang isang pamilyar na mukha ng gabing humabol sa akin. Isa iyon sa tauhan ng matanda.

Sa kaba at takot ay dagli kong sinuot ang hood ko at nagsuot ako ng mask para hindi ako makilala nito. Malapit ang kinaroroonan pa naman nito sa jeep na sasakyan ko kaya wala akong choice kundi maglakad papunta sa kinaroroonan nito ngunit hindi ko inaaasahan ang susunod na pangyayari.

Bigla nitong hinaklit ang braso ko.

“Saan ka pupunta bata?” Bulong ng lalaki na para hindi maka-agaw ng pansin.

Binawi ko ang aking braso sabay singhal dito.

“Hindi n’yo ako makukuha. Hindi ako sasama sa inyo!” sabay apak ko ng paa dito at sipa sa tiyan nito. Napadaing ito sa sakit at bago pa niya ako mahawakan muli ay mabilis akong tumakbo. Muli na namang bumuhos ang malakas na ulan na pakiwari ko ay kakampi sa oras ng aking kagipitan.

Nang makaliko ako sa kabilang kanto ay sakto naman na may nakita akong isang taxi. Todo sigaw naman ang lalaking humahabol sa akin kaya wala na akong puwedeng pagpilian pa kundi ang sumakay dito.

“Manong! Magmadali ka! Bilis!” Naghihistirikal kong wika at mabuti na lang at naging mabilis ang kilos nito at muntik pang banggain ni Manong driver ang lalaking humahabol sa akin.

“Ihatid n’yo po ako sa lugar na ito,” ani ko sabay abot sa sa kapirasong papel na nakasaad ang address ng tita ko. Kamag-anak ito ng aking ama. Hindi na ako babalik pa sa amin dahil sigurado akong aabangan ako ng lalaking humahabol sa akin.

Habang nasa kalagitnaan kami ng biyahe ay bigla akong nakaramdam ng kakaiba sa taxi driver. Panay ang titig nito sa akin. Malagkit at para bang hinuhuraban ako sa bawat pagtitig niya.

Ang buong akala kong kapanatagan sa puso ko na sa wakas ay malayo na ako sa mga taong puwede akong mapahamak ay nagsimulang makaramdam ulit ako ng takot.

Natigilan ako ng biglang inihinto niya ang kotse sa isang apartment. Pinagbuksan niya ako ng pinto ng makababa ito. Pilit kong iniwaglit sa aking isipan na ilusiyon ko lamang ang nakita ko sa mukha nito kanina.

“Halika na, ineng. Dito ka muna sa bahay ko magpalipas ng gabi. Hindi na kakayanin ng gas ko ang ang lugar kung saan kita puwedeng dalhin. Huwag kang mag-alala, sisiguraduhin kong magiging safe ka dito,” aniya ngunit hindi nakaligtas sa akin ang pilyo nitong pagngiti.

Pagkababa ko ng taxi ay nangatog ang mga tuhod ko sa kabang lumulukob sa buong pagkatao ko ngayon. Pakiramdam ko hindi ako ligtas ngayong gabi kasama ang taxi driver na ito. Pagkatapos ang nangyari kay inay ay tila ba wala na akong tiwala sa kahit na sinong lalaki, mapabata man o matanda.

Bahagya akong napaatras. Naging malikot ang mga mata ko na pilit kong hindi pinahalata sa kaharap ko.

“Huwag kang matakot sa akin. Para ng anak ang tingin ko sa iyo. Kung gusto mo ay dito ka tumira. Wala akong kasama sa bahay. Kakamatay lang ng asawa’t anak ko 'nung nakaraang buwan. Nakakalungkot man pero kailangan kong maging matatag,” mahabang litanya niya na ikinabigla ko. Nakaramdam ako ng awa dahil parehas kaming nawalan ng mga mahal sa buhay.

“Ganoon po ba?”

“Oo, ineng. Namimiss ko na nga sila. Namiss ko na ang yakap ng anak ko. Magkasing edad lang kayo ng anak kong babae,” saad niya at rinig ko ang pagkagaralgal ng boses nito na para bang maiiyak na.

Hindi ko alam pero bigla akong napayakap dito. Nawala ang kaba at takot sa puso ko. Pinalaki ako ni inay ng may respeto sa mga nakakatanda sa akin. Maging magalang sa sino man ang maging kaharap ko at may takot sa diyos kaya biglang napawi ang kaninang takot na naramdaman ko.

Humigpit ang yakap nito sa akin at ang mainit nitong paghinga ay tila ba nanunuot sa buong pagkatao ko gayunpaman ay isinawalang bahala ko ang takot at pangamba dahil gusto kong mapagaan ang loob nito kahit na ang puso ko ay nagdurugo sa pagkawala ni inay.

Maya-maya ay niyaya niya na akong pumasok sa loob. Inilibot ko ang tingin ko sa kabuuan ng silid nito at napansin ko ang mga ilang boteng nagkalat sa maliit na mesa at mga sigarilyo. Napatigil ang tingin ko sa isang maliit na plastic na may laman na tawas na agad na dinampot nito at isinilid nito sa kaniyang bulsa.

“Pagpasensiyahan mo na ineng at medyo makalat ang loob ng bahay ko. Ngayon lang din kasi ako nakauwi dito. Sa probinsiya ako nagpalipas ng sama ng loob. Doon ko ibinuhos ang sakit na nararamdaman ko at ngayon ay handa na ako para harapin ang bukas,” malapad itong ngumiti at inisa-isang itinabi ang mga boteng nagkalat.Tumango na lamang ako at pilit na ngumiti.

Bigla akong napakayap sa aking sarili. Ngayon ko lang naisip na basang-basa ang aking damit sa malakas na pagbuhos ng ulan kanina. Napadako pa ang tingin nito sa akin lalo na sa aking suot na damit.

“May mga damit dito na alam kong kasya sa iyo. Mga damit ito ng anak ko,” saad pa nito at hindi na ako hinintay pang makasagot at dumiretso na ito sa kuwarto.

Nang makalabas ito ay may bitbit na itong bestida, bra, short, at may underwear pa at agad na inabot sa akin.

“Magpalit ka na ng damit mo at baka magkasakit ka pa,” aniya at itinuro ang banyo.

“Salamat po dito, manong.” Masaya akong tumungo ng banyo. Isinara ko agad iyon at ni-lock. Mabilis akong naghubad ng aking damit. Malaking bulas ako at hindi halata sa edad ko na katorse. Imbis na baby bra ang suot-suot kong bra pero hindi dahil pinagpala ako na may malaking hinaharap.

Matangkad din ako, balingkinitan ang aking katawan, may mahabang buhok na abot hanggang bewang. May malapad na balakang at may pinagpalang maamong mukha. Pakiramdam ko nga ay nasa bente o dise otso na ako na kadalasang napagkakamalan ng mga taong nakakasalamuha ko dahil hindi raw naaayon ang katawan ko sa murang edad ko.

***

Hindi nagtagal ay lumabas na rin ako sa banyo at nadatnan kong may bitbit na unan at kumot si manong driver paglabas nito mula sa kuwarto.

Hinuha ko ay para iyon sa akin. Napalingon siya sa akin at kita ko ang pagmilog ng mga mata nito ngunit bigla ring iniwas ang kaniyang tingin.

“Maaari ka ng pumasok sa loob ng kuwarto para makapagpahinga na. Dito na lang ako sa sofa para makapaghinga ka ng maayos,” aniya kaya napangiti ako dahil hindi ko akalain na mabuti itong tao.

Gustuhin ko mang maghanap ng pagkain ngunit titiisin ko na lamang ito. Sanay na akong hindi kumakain sa gabi dahil na rin nagtitipid ako.

“Marami pong salamat manong,” tugon ko.

“Tawagin mo na lang ako sa pangalan ko. Danny ang pangalan ko ineng,” aniya kaya tumango ako.

“Maraming salamat po ulit Mang Danny. Pagpalain po kayo ng diyos sa pagtulong sa akin,” wika ko at tumungo na ako sa magiging kuwarto ko.

Agad kong ni-lock ang pinto at kaagad na humiga sa kama. Kaagad akong napahikab at nakatulog.

***

Bigla akong napamulat dahil naramdaman ko ang magaspang na kamay na humahagod sa binti ko. Ikinuskos ko pa ang aking mga mata dahil baka nanaginip lang ako pero hindi.

Tumaas ang mga kamay nito patungo sa aking hita kaya bigla akong nahintatakutan. Mabilis akong bumangon at nakita ko ang hubo’t hubad nitong katawan. Ang mukha nitong binalot ng matinding pagnanasa.

“M-mang Danny?!” Gulat kong saad at napaatras ako at ramdam ko ang pagdikit ng likod ko sa malamig na dingding.

“Shhh. . . ako lang 'to, ineng. Huwag kang matakot sa akin,” aniya habang sumisinghot-singhot na parang adik at ang kaniyang mga mata ay dilat na dilat.

Sinipa ko ang kamay nitong muling hahawakan ang binti ko.

“Parang awa n’yo na po. Huwag n’yo po akong gawan ng masama,” ani ko at bakas sa boses ko ang takot.

“Sa ganda mong iyan at sexy ay hindi ko palalagpasin ang sandaling ito na hindi kita maangkin. Kanina pa ako natatakam sa iyo kaya gumawa ako ng paraan para paniwalain kang mabuti akong tao. Napakinis pa ng iyong balat na para bang kay sarap dilaan at sipsipin,” aniya na mas nagpakilabot sa akin.

“Diyos ko! Tulungan n’yo po ako! Tulong!" Malakas kong sigaw habang umiiyak na. Napatayo na ako sa kama at naghahanap ng paraan kung paano makakatakas ngayon.

“Kahit pa sumigaw ka ay walang tutulong sa iyo kaya kung ako sa iyo ay magpakabait ka na lang. Ipatikim mo na lang sa akin ang iyong sarili kung ayaw mong patayin kita,” mahina niyang wika kaya muli akong sumigaw pero kaagad siyang lumapit sa akin habang may hawak na kutsilyo. Dinilaan pa niya ang patalim na mas ikinatakot ko.

Mabilis niya akong hinawakan sa aking palapulsuhan at kaagad na pinahiga. Mabilis niya akong kinababawan at naramdaman ko ang p*********i nitong tumatama sa aking puson.

Tinakpan niya ang aking bibig habang nanginginig ang mga labi nitong humahalik sa bandang leeg ko. Jusko! Bakit ganito ang mararanasan ko sa mura kong edad? Bakit kay pait ng kapalaran ang naghihintay sa akin ngayon?

Pakiramdam ko sa oras na ito ay wala akong mahingian ng tulong at pag-asa na makaalis dito. Bakit ba kasi nagpauto ako sa bait-baitan nitong awra kanina? Heto pa tuloy ang nangyari sa akin.

Wala akong nagawa at hinayaan ko ang sarili kong magpaubaya ngunit may namumuo na sa aking isipan ang plano na kahit kailan ay hindi ko nanaising gawin sa tanang buhay ko.

Hinayaan kong paliguan ng halik ni Mang Danny ang buo kong katawan. Magkahalong takot at pandidiri ang namumutawi sa buong pagkatao ko ngayon. At ewan ko ba at bigla akong napaiyak dahil kahit pala nasa gitna ka ng kagipitan ay naroroon ang pag-asang kailanman ay nakaabangan lang sa atin o sa akin. Nasa atin na lamang kung kaya nating labanan ang pait ng hamon ng buhay.

Dahil abala na si Mang Danny sa kakahalik sa akin ay hindi na nito napansin ang patalim na hawak nito na ngayon ay nabitiwan na dahil sa pagiging manyak nito.

Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras at dinampot ko ito. Dahan-dahan kong itinaas ang aking kanang kamay na may hawak na patalim.

“Patawarin n’yo po ako Ama kung gagawin ko ito ngayon. Ito lang ang paraan para maligtas ko ang aking sarili.“ pepeng usal ko.

Pumikit ako at dagli kong ibinaon ang patalim sa likod nito. Napadilat ang mga mata nito at napatitig sa akin.

“A-anong ginawa mo?” Mahinang usal nito kasabay ang pagsuka ng dugo. Nanatili itong nasa ibabaw sa akin ngunit muli kong itinarak ang patalim sa likod nito. Hanggang sa pakiramdam ko ay parang isang kutson lamang ang pinagbabaunan ko ng patalim dahil sa magaan na pakiramdam na hatid nito.

Nagtalsikan ang mga dugo nito at pakiwari ko ay mamamatay na ito sa hindi ko na mabilang kung ilang beses ko siyang sinaksak. Maya-maya ay hinugot ko na ang patalim at itinulak siya at napahiga na ito sa kama.

Dilat na dilat ang mga mata nito at wala ng buhay. Napatay ko siya! Ang mga luha ko ay walang tigil sa pag-agos. Pilit kong iniisip ang nagawa kong krimen. Ang dugo sa aking mga kamay na tila ba nagpadagdag ng kalituhan sa aking pag-iisip. Para akong mababaliw. Pakiramdam ko ay isa akong kriminal o masamang tao.

Bumangon ako sa pagkakahiga. Sinuyod ko ang kabuuan nitong walang saplot. Napadako ang tingin ko sa p*********i nito at ewan ko ba ay basta akong lumapit dito. Ang takot na nararamdaman ko ay napalitan ng galit at poot.

Hawak ko pa rin ang patalim. Hinawakan ko ang p*********i nito at pikit-matang pinut*l ito. Walang emosyon at awa ang naramdaman ng puso ko. Galit ako sa lahat. Lalo na sa mga lalaking may angking pagnanasa at masamang hangarin sa mga babaeng katulad ko. Nararapat lamang ito sa kagaya niya. Wala na akong pakialam pa kung makulong ako.

Pakiramdam ko kasi ay nakaganti na rin ako sa taong nagpahirap sa inay ko. Nakangiti akong lumabas ng silid at itinapon ang patalim sa basurahan.

Nagawa ko pang maligo na para bang walang nangyari. Nang matapos ay masaya akong nilisan ang apartment ni Mang Danny.