CHARLES POV
Masakit ang aking ulo. At nagising din akong wala na sa tabi ko si Abby. Kaya napabalikwas ako at tingnan ang oras.
"Kaya pala, wala na siya sa tabi ko. Alas otso na ng umaga," bulong ko sa aking sarili. Habang minamasahe ko ang aking sintido.
Nagdesisyon na akong maglinis ng aking katawan. Dahil baka naghihintay na si Abby sa baba. Ayaw na ayaw pa naman niyang malilipasan ako ng gutom.
Hindi nagtagal ay nagtungo na ako sa dining table. Ngunit nagtaka ako kung bakit wala pa ang aming anak. Ang mga kaibigan ko naman ay nagsisipag-ayos pa ng kanilang sarili.
"Siguro nasa kusina si babyloves ko," masayang bulong ko sa aking sarili.
Nagdesisyon akong puntahan si Abby sa kusina. Nagtaka naman ako ng sina Manang Ester at Marie, ang naghahanda ng aming breakfast.
Tumikhim ako
