“Alexia?” tawag sa akin ni Ryder sa labas.
Napaupo na lamang ako sa sahig habang nakayakap sa sariling tuhod. Hindi ko alam ngunit kahit papaano ay bahagyang gumaan ang loob ko ng makasigaw ako kanina. Napasandal na lamang ako sa pinto saka marahan na napatingala.
“You okay now?” mahinang tanong sa akin ni Ryder. Base sa boses nito ay mukhang nakaupo rin siya sa sahig habang nakasandal sa likod ng pinto. Napatingala na lamang ako habang unti-unti akong kinakain ng katahimikan. Maya-maya pa ay may narinig akong mahinang kaluskos sa labas, marahil ay tumayo na ito.
“I’ll prepare us some food,” sambit nito kasabay ng papalayong yabag ng paa. Hindi naman na ako nagsalita pa at napayuko na lamang ulit ako. Ilang saglit pa ay saka ko lamang napagdesisyunan na tumayo at magpalit ng damit ba
