Chapter 11
1066 Words
Mabilis akong nakarating sa condomininum ni Zuho at tinakbo ang distansya patungo ron. Maraming mga empleyado ng condomininum ang nakakasalubong ko bago pa ako makarating sa elevator na sasakyan ko.
Ilang beses kong pinindot ang elevator bago ako mapag buksan. Nakita ko ang lalaking kasama ni Zuho noong nakaraan. Seryoso ang mukha nito ngunit nakikitaan ko siya ng kapilyahan sa kaniyang mga mata na para bang may naiisip siya.
Magulo ang kaniyang buhok na para bang sinadya at may silver earring siya sa kaniyang tainga na kumikinang. Makapal ang kaniyang kilay ngunit malinis ang pagkaka-hulma nito at may pilat siya sa gilid ng kaniyang kilay. Mapula ang kaniyang labi at may hati ang kaniyang baba. Matangkad din siya at halos kapantay ni Zuho ng height. He's attractive but not that attractive for me.
"Ayumie, right?" tanong niya.
I was taken aback by his question. How did he know me? But then, again, I remembered about our meeting in Ortigas.
Wala na akong panahon para kumpirmahin pa kaya agad ko nang sinabi ang pakay ko. "Where's Zuho?"
Tumaas ang isang kilay niya sa akin. "Why are you looking for him?"
I rolled my eyes on him. "Because... it's none of your business."
Kumunot ang noo niya at kalaunan ay tumawa rin. "Feisty. I like it."
"I don't like you. Now, tell me. Where is he?" tanong ko.
"He's busy. Maraming trabahong inasikaso. Pano kasi nireject mo." Nagkibit balikat siya.
Kinokonsensya ba ako ng lalaking 'to? Sinamaan ko siya ng tingin at tinulak papasok ng elevator. "Samahan mo na ako kay Zuho, dali!"
Natawa siya kaya naman muli ko siyang inirapan. "Woah. Didn't know that you're this aggressive."
"I am not aggressive. I am nangangailangan ng tulong." conyo kong sinabi.
Napailing na lang siya at pinindot ang button na pataas ng building. Natahimik siya kaya naman nakahinga ako ng maluwag.
Sa buong pagakyat namin sa condo ni Zuho ay hindi ko alam kung ano ba dapat ang unang sasabihin ko. Magso-sorry ba ako? Aamin na kinain ng pride? Or, ano?
"Bakit mo naisipang humingi ng tulong kay Zuhen gayong nagawa mo na siyang i-reject?"
Naputol ang pag-iisip ko ng mga sasabihin ng magsalita 'yong lalaki. Nilingon ko siya at diretso pa rin siyang naka-tingin sa harapan. Actually, I'm confused, too. Bakit nga ba ako sa kaniya humihingi ng tulong?
"Because he was the one who offered help. That's why I'm grabbing it." I said nonchantly.
Tumingin siya sa akin at ngumiti nang mapanuya. "Oh, yeah? Eh diba nga, you clearly stated that you don't want to get a help from someone like him. Tapos makikita kita rito?"
Kumunot ang noo ko. Bakit ba ang pakialamero nito? "Ano naman sayo? Change is constant and this is my change. Gusto ko nang humingi ng tulong, e. May magagawa ka ba?"
Kinilabutan ako ng ngumiti siya ng bahagya. "Of course, meron. Isang salita ko lang diyan kay Zuhen, aayawan ka na niyan."
I laughed sarcastically. "What are you? A God?" Inilingan ko siya at saktong tumunog na ang elevator. That means, nandito na kami sa tamang floor.
Lumabas na ako ngunit hindi na siya sumunod. Sisigawan ko na sana siyang samahan ako ng ngumiti lang siya sa akin.
"Tell Zuhen, we'll see each other later. The name's Jevian." He smiled at me with a hint of dangerousness until the elevator door's closed.
Naka hinga ako ng maluwag. Hindi ko namalayan na sobrang tagal ko pa lang pinipigilan ang paghinga ko dahil lang sa naka-usap ko ang lalaking 'yon.
Umiling na lang ako't dumiretso sa unit ni Zuho na tandang tanda ko pa. Ilang beses ako nag door bell hanggang sa may nagbukas nito.
The Zuho that is infront of me is naked. May hawak siyang unan at nakabalot pa sa kaniyang katawan ang kumot. Magulo ang kaniyang buhok at ang mata'y mukha pang inaantok. Pulang pula ang kaniyang labi at nakasandal siya ngayon sa pinto.
"Really? Early in this morning?" tanong ko sa kaniya atsaka siya tinulak papasok ng kaniyang kwarto.
As I've said, I don't want us to be included in some issues. I still have a lot of things to handle and to be involved with him is the least thing that I want to happen.
"What are you doing here?" he asked, coldly. Lumapit siya sa kaniyang kwarto at hindi ko na alam kung anong ginawa niya ron. Baka nagbihis? I really don't care.
Kahit hindi ako inaaya ay naupo ako sa kaniyang sofa. Ngayon ko lang masasabi na talagang mayaman siya. Black, white and gray is the combination of the color of his unit. Malaki rin ang kaniyang sala. Malinis ang pagkakalagay ng mga gamit dito.
Malayo rin ang pagitan ng kwarto, kusina at banyo. May malaking TV flat screen ang nakalagay sa gitna ng sala na tipong pagpasok mo pa lang ay makikita mo na. May divider din sa gilid niyon at sa lapag ay may red carpet. May nakakalat pang iilang lata ng beer at chips.
Talaga bang hindi siya nadadala sa kalasingan niya? Hindi muna ako nagsalita hanggang sa lumabas na siya ng kaniyang kwarto. He's now wearing a black boxer and muscle shirt. Hapit na hapit sa kaniyang katawan ang suot na para bang sinadya niya ito dahil narito ako.
Really? Baka naman dahil yun lang ang nakasanayan niyang suotin kaya iyon ang suot niya rin ngayon.
Lumapit siya sa sofang kina-uupuan ko at umupo ron. Napaatras naman ako palayo at natawa siya. Adik yata 'to.
"So, what brought you here? I thought that we're already done? Sabi ko na nga ba, girls-"
I cut him off. "Don't assume too much. I'm not here for you. I'm here to ask for your help."
Sumeryoso ang mukha ni Zuho at umayos ng upo. Humarap ito sa akin at para siyang nasa isang business meeting kung umakto.
"Why? Are you now convinced of what's happening?" tanong niya.
Sumeryoso na rin ako. I need my sanity on this one. Hindi ko hahayaang ganun lang kami gaguhin ng kung sino.
"There was a foul play," panimula ko.
Tinignan ko siya at naka tingin lang siya sa akin na para bang ibinibigay niya ang buong atensyon niya sa akin at sa plano ko.
Nagpatuloy ako. "Well, it's what atleast my friend deciphered. Earlier, he went all the way from his office to the hospital just to inform us there were traces of evidences that's all over the place in Antipolo. But until now, I still don't know what kind of evidences it was... until, I saw the pictures of my sister..."
Napapikit ako at napa-kuyom ang kamao. Huminga ako ng malalim at tumingin sa kaniyang mga mata.
"I think, she was raped."
- Writer
