Napabaling siya sa glass window ng kanyang silid mula sa pagkakatitig nang matagal sa kisame. At ayon din sa wall clock niya nang masulyapan niya ito’y pasado alas diez na nang umaga.
Tinatamad siyang bumangon at parang mas gusto niyang humilata na lang maghapon sa kanyang kama. Hindi na rin muna siguro siya dadalo sa wedding anniversary ng mga magulang ni Emman. Mauunawaan naman siguro siya ng mga ito dahil ngayon lang naman siya hindi a-attend. Ipadadala na lang din niya ang gift niya sa mga ito sa susunod na araw.
Nawawalan talaga siya ng gana sa kahit na anong bagay ngunit ibinangon pa rin niya ang sarili at lumapit sa bintana upang hawiin ang kurtina para lang din malaman na umuulan pala. Ngunit gayon pa ma’y itinuloy pa rin niya ang paghawi ngunit hindi binuksan ang bintana.
Napat
