Buong araw akong hindi kumilos. Hindi ko rin nagawang lumabas pa ng silid dahil sa labis na panghihina. Pakiramdam ko, matapos malaman ang lahat ay nawalan ako ng lakas.
Hanggang ngayon, hindi pa rin ako makapaniwala na nangyayari ito. Normal lang naman ang buhay ko noon, pero bakit biglang nagbago ngayon?
Noon akala ko, magiging maayos na ang buhay ko rito sa Majesty Falls. Ngunit akala lang pala lahat. Ngayon, kinahaharap ko ang isang malaking problema na maging ang sarili ko ay hindi ito matanggap-tanggap.
Pero alam ko na kahit mahirap tanggapin ang lahat, may part sa akin na nagsasabing magiging maayos din ang lahat.
Dapat ay magpasalamat na lang ako dahil tinanggap ako ng bayan na ito. Hindi sila naging masama sa akin sa tinagal ng pananatili ko rito. Iyon ang bagay na nagpapa-lub
