Kier
“KIER...”
“Kier...”
“Kier, gising na!”
Pagmulat ko… “Sino `yan? Jana? Jana, my love! Ikaw ba `yan?! Nasaan ka? Pupuntahan kita!”
Hindi ko maaninag kung si Jana nga ba ang nakikita ko dahil masyadong maliwanag.
Hindi ko alam kung nasaan ako. Napakaganda at napakalinis ng buong paligid. Maayos ang pagkakalatag ng mga damo dahilan para maging luntian ang paligid. Nakatayo sa isang malawak na lupa. Isang babae na nakasuot ng puting dress ang natatanaw ko sa malayo. Para siyang modelo, mahaba ang alon-alon niyang buhok.
“Jana? Alam kong ikaw `yan! Please diyan ka lang, pupuntahan kita!”
Nararamdaman ko na si Jana ang babaeng iyon. Pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, hindi ako makaalis sa kinatatayuan ko.
Bigla ring nawala ang babae.
“Jana? Jana my, love. Nasaan ka? Please!
