Three months later…
Jana
“MOM!”
“Mom! Please!”
“Mama!”
Sumisigaw ako pero bakit parang ang hina sa pandinig ko? Lumalabo na rin ang paningin ko. Naiiyak na ako. Ano ang nangyayari sa akin? Sumabay pa ang sakit ng ulo ko. Wala akong nagawa kundi ang umiyak.
Ilang saglit pa, pumasok si Mama sa kuwarto ko. May sinasabi siya pero hindi ko marinig. Parang tinatanong niya sa akin kung ano ang nangyayari.
Isinigaw ko kung ano ang nararamdaman ko. “Mom I can’t hear! Ang labo ng paningin ko! Sobrang sakit ng ulo ko!”
Umiyak ako nang umiyak. Hindi na ako mapakali sa mga nangyayari. Oh, god what’s going on?
Niyakap ako ni Mama. Tinakpan niya ang mga mata ko para ipikit ang mga iyon. Hinilot-hilot din niya ang ulo ko.
Noong una hindi ako mapakali, pero unti unti rin akong huminahon. Ilang
