Kier
AGAD akong pumunta sa harap ng stage para panoorin ang banda ni Valerie. Unti-unti na ring pinapapasok ang mga tao sa bar.
Habang nakapuwesto ako sa harap ng stage, bumaba muna si Valerie at kinausap ako. “Kier kinakabahan talaga ako.”
“Hala, lagot!” biro ko.
Pabiro niya akong sinuntok sa braso. “Nakakainis ka talaga!”
Mahina akong tumawa, saka nagseryoso. “Teka, `di ba matagal mo nang ginagawa `to? Bakit kinakabahan ka pa rin?”
“Si Shane kasi mapapanood niya ako. Nagbabanda ka dati, `di ba? Any tips, your honor?”
“Hmm... Let me think...” Nag-isip ako saglit. “Once you’re up there, try to imagine that you are alone with someone or something that you love. That you are just performing for him or for it.”
Marahan siyang tumango na parang naintindihan naman ang sinabi ko. “Thanks
