Chapter 7
2007 Words
Lori's POV
"Anong pinagsasasabi mo?!" Hibang na ata tung lalaking to!
"What I meant is we can get married to each other and we will both take care of Kian."
"No!"
"Why?"
"Ewww!" Nagulat naman siya magjng reaksyon ko. "Ayoko! Ayoko! Nakakadiri! Ayoko! Ayoko! Umalis kana! Nakakadiri ka." Pumasok na ako sa bahay at sinara ang pinto.
Ngayon lang ako hihiling. Sana may pasok ako sa trabaho ngayon. Ayokong binabalikan ako ng lalaking iyon. Tama nga ako gusto niya lang makuha si Kian para sa pera.
Kung ako lang magdedesisyon. Ayoko talaga. Di ko ibibigay si Kian sa kanya pero si Kian kaylangan niya ng tatay.
Aaminin ko man o hindi di ako marunong magpalaki ng bata. Tignan mo nga yang si Kian ibang iba sa mga bata. Kaylangan ni Kian ng ama, kasi di ako marunong magpalaki sa sarili kong anak. Alam ko yun, okay?
Kahit na ganun si Kian, kahit na naiinis ako sa kanya, ayoko parin mawalay sa tabi ng batang yun.
"Sino yun?" Tanong ni papa galing siya sa kwarto niya.
"Uhm... wala lang, pa." Sagot ko nalang.
"Uh-huh." Nanliit ang mata niya na para bang hindi niya ako pinaniniwalaan.
"Okay! Tatay ni Kian. Ayos na?"
"Ah..."
"Di ka magugulat?"
"Alam ko naman kasi na pupunta talaga yun at hahanapin niya anak niya."
-----
Leo's POV
"You can't just walk there! And ask her to marry you, idiot!" Sita sa akin ni Kyle.
Kinuwento ko sa kanila ang nangyari kanina sa bahay ni Lori.
"I know."
"But we must pursue her!"
"We can't pursue her if we don't have money." Singit naman ni Kiel.
"We still have savings right?"
"I gave it to Leo so he can have a bodyguard to that place."
"What?!"
"Slums are very dangerous place, Kyle. I will not take the risk!"
"What will happened now? Wala na tayong pambayad kay Lori."
"You don't need to do that." Tigil ko sa kanila. "She doesn't need the- I mean she will never take the money if you pay her."
"What do you mean by that?"
"It's like she's selling her son, idiot." Saad naman ni Kiel.
"Yeah, right. Paano kung hatian natin siya sa mana? Malaki naman yun, diba?"
Sa sumunod na araw ay bumalik kami sa bahay ni Lori. Without bodyguards this time. Wala na kaming pera pambayad ng bodyguards. It's sunday so Kian is there too.
"Bat na naman kayo nandito?" Walang ka ngiti-ngiti niyang tanong.
"Uhm... you know. To see Kian."
"To see Kian? or to take Kian?"
"Uhm.."
"You know, that we can do both, right?" Seryosong sabi naman ni Kiel sa tabi ko. "We can take Kian with us anytime we wants. We can also take him forever, so, you will never see him again."
Sinamaan naman ng tingin ni Lori si Kiel.
"Asshole."
"You choose. Ms. Rizano. We're just waiting."
"Kiel, this isn't what we've talked about." Bulong ko kay Kiel.
"So, you will force me? Is that it? You will forcely take my son with you?" Matapang si Lori at kahit na mabilis lang iyon nakita ko ang pag-aalala sa mata niya.
"Yes. If that's the only way-"
"Kayong mayayaman, ang sakim niyo talaga, noh? Magkasing edad lang tayo, tama ba?" Tumaas ang isang kilay niya. "Sa edad at sa yaman ng pamilya niyo, alam kong nakapagtapos naman kayo, diba? Gamitin niyo kaya yun para makapagtrabaho at makahanap ng pera hindi yung pipilitin niyo ang anak ko na pumunta sa inyo para makuha ang mana ng lolo niyo."
Nanlaki ang mata ng mga pinsan ko at napatingin sa akin.
"You told her that?!"
"I- I don't wanna lie." Saad ko. "And she figured it out."
"It's not his fault. Don't blame him." Napangiti naman ako sa sinabi niya. "Kasalanan ba niya na napakatalino ko?" Sabay ngisi niya na parang nang aasar.
"Ice cream! Ice cream!" Napatingin ako sa manong na nagtitinda ng ice cream.
"They also have ice cream? I never thought, poor can afford ice cream." Sabi ni Kyle sa tabi ko.
"Mama! Mama!" Lumabas naman si Kian sa bahay at hinila ang damit ni Lori. "Bilhan mo ako! Sige na! Sige na!"
"Wala akong pera." Saad ni Lori na nakapoker face. "Huminga ka sa lolo mo."
"Wala siyang pera, eh."
"Ede, wala. May magagawa ba tayo."
"Mama, naman eh! Sige ka! Iiyak ako!"
Nanlaki ang mata ni Lori sa sinabi ni Kian at sinamaan ito ng tingin.
"Sige, umiyak ka. Sa labas ka matutulog mamaya."
"Iiyak talaga ako!" Di naman mulhang iiyak si Kian.
"Subukan mo. Palalayasin kita."
"Iiyak na talaga ako-"
"Ito oh, 50 pesos." Sabat naman ni Kyle na nakangiti kay Kian. Nagulat si Kian sa sinabi ni Kyle at agad nanliit ang mata.
"May kaylangan ka sakin?"
"Uhm... wala naman."
"Imposible. Meron kang gusto na makuha sa akin, noh, kaya binibigyan mo ako ng pera. Pasensya na, pare, di ko binibigay ang brief ko."
"I don't need your brief." Sabay tawa ni Kyle. "He really looks like you, Leo."
"Ma, may alien na napadpad rito." Bulong ni Kian at nagtago pa sa likuran ni Lori. Nawala naman ang ngiti ni Kyle.
"M-Mukha ba akong alien?"mukhang maiiyak na siya. "K-Kiel, mukha ba akong alien?"
"Hindi naman. Mukha kalang shokoy."
"He can't understand english, that's why." Sabi ko nalang.
"Ganun ba?" Pinahid naman niya ang fake niyang luha at tumingin sa akin. "Bat di mo sinabi agad?! Nagmukha akong tanga sa harap ng bata!" Sigaw niya sa akin.
"Wag mo nga siyang sigawan." Pagtatanggol naman sa akin ni Kiel.
"Kiel, brother, mas kinakampihan mo na siya ngayon? How dare you-"
"Si mamang lolipop!" Napatingin kami kay Kian. Tinuturo niya si Kiel. "Ma, siya yung sinabi ko na nagbigay sa akin ng lolipop."
"Diba sabi ko sayo huwag kang makikipag usap sa di mo kilala?"
"Pero binayaran niya naman ako ng candy kapalit ng ilang katanungan."
Bumuga ng hangin si Lori at binalik sa amin ang tingin. Bumalik na ang matapang niyang mukha.
"Umalis na kayo." Lumapit siya kay Kyle at kinuha ang 50 pesos na nasa kamay nito. "Salamat." Inabot naman niya ito kay Kian. "Ito, oh. Bili kana."
-----
Lori's POV
Kunakain kani ng ice cream sa sala habang nanunuod ng teleserye sa TV. Bigla namang may kumatok sa pinto. Dahil ako ang malapit sa pinto ay binuksan ko yun.
"Anong ginagawa niyo-"
"Please! Let us in! This is an emergency!" Nakaalalay si Kiel at Leo sa isang lalaki na kasama nila.
Agad kong binuksan ng malaki ang pinto at pinapasol sila. Inilatag nila yung lalaki sa sofa.
"Ah! It hurts! So much! I could just die!" Sabay iyak nung lalaki.
"Anong nangyari?!nasaktan ba siya?! Nasaksak?! Wala naman akong nakikitang dugo!"
"I can't take this anymore! I wanna die! I wanna die!"
"Kyle, let's calm down, okay? Breath in and breath out. Listen to me, okay?" Kinalma siya ni Kiel.
Hinawakan ko naman si Leo. "What happened? Is he hurt? Where? Nasaksak ba siya?"
"He's hurt but not physically. Nasasaktan siya kasi nang dumating kami sa kotse niya, wala na ang gulong, side mirror at gamit sa loob." Nabitiwan ko naman si Leo at nakahinga ako ng maluwag.
"Akala ko naman kung ano."
"That's my car! I... my baby! She's gone."
"Pasalamat nalang kayo dahil hindi kayo nasaksak." Singit naman ni papa na di ko napansin na nandito na pala sa sala.
"Magandang tanghali po." Bati ni Leo. "Pasensya na sa nangyari."
"Laging nangyayari ng ganyan dito, pare." Singit naman ni Kian habang nakatingin kay Leo. "Minsan nga ninanakawan ako ng brief. Sino kaya yun?" Sabay tingin sa akin ni Kian na para bang ako nagnakaw sa brief niya.
"Hindi ako nagnakaw sa brief mo, okay?"
Nanliit naman ang mata niya. "Paano mo nalaman na nawawala?"
"Kasi ako ang naglalaba at sinabi mo?"
"Kahina-hinala."
"This kid."
"May nagnanakaw rito?" Tanong ni Leo.
"Oo. Normal na yun dito pero imposibleng may magnakaw sa brief ni Kian. Nagtatanga-tangahan lang si Kian." Parinig ko kay Kian.
"Ako bang pinariringgan mo? Ninakaw yun, okay? Baka alam mo, baka ikaw nagnakaw."
"Hindi ako nagnakaw. Hindi ko nga magagamit yun."
"Baka ninakaw mo yun dahil meron kapang isang anak na di mo sinasabi sa akin." Pinaikutan ko nalang siya ng mata. "Huwag kang mag-alala, pare." Lumapit si Kian kay Kyle. "Mas maganda na nga ito, eh. Nailigtas mo pa kasi sarili mo. Umiyak ka nalang kapag nasaksak kana."
"Kian!" Agad namang niyakap ni Kyle si Kian. "Kian! Kian!"
"Saksakan? This is a dangerous place for Kian, Lori." Nag aalalang saad ni Leo habang nakatingin kay Kian.
Napangiti naman ako. That's what I wanna see. I wanna know if he really cares about his son not for the money. I know he's a good man. I'm just surprissed he's here, that's all.
"Paano kaya kung isama kita? Iaalis ka naman rito, sama ka samin?" Tanong ni Kyle kay Kian. Narinig ko ang pagsinghap ni papa sa kusina.
"Kyle! Ano ka ba?!" Sita ni Leo. Napabuga naman ako ng hangin.
"Leo, can we talk for a sec?" Hinila ko naman siya papunta sa labas ng bahay.
"Hey, I'm sorry about what have Kyle said-"
"No. It's okay. I also been thingking this past few days. May karapatan ka sa bata." Sabay tango ko. "Ayokong mapunta sa punto na kunin mo siya sa akin at di mo na ibabalik. You won't do that, right?"
"No. Of course not! You're his mother. I will never-" hinawakan ko siya sa balikat.
"Listen. Pwede mong dalhin si Kian sayo." Nanlaki ang mata niya at napangiti siya.
"Really?" Tumango naman ako.
"In two conditions."
"Ano?"
"Kaylangang si Kian ang magdesisyon nun, okay? Kung sasama siya sayo o hindi." Tumango tango naman siya. "At kung sasama siumya dapat sasama rin ako." Natigilan naman siya.
"So, you're saying yes to my proposal of marriage?" Nag init naman ang pisngi ko sa sinabi niya.
"No! of course not! That's the last thing I wanna do, okay? I will never! I will never marry a rich man. Gawin mo akong kasambahay sa bahay niyo. Yun lang para matignan-tignan ko si Kian."
"But what about your father?"
"We've discussed this. He already knows what to do. He needs to let go of Kian for a while."
"Pero paano kung hanapin ni lolo ang ang ina ng anak ko?"
"Do you think your lolo will be happy if he finds out that the mother of your child is a commoner?" Natigilan naman siya. I really know how rich man's mind works.
"So, what will I tell him?"
"Just tell him that the mother died or the mother doesn't want to be part of your family. Or you payed the mother to give her son to you."
"Parang pinapasama mo naman kaming mayayayaman sa eksplenasyon mo."
"The point is. I don't wanna have a connection to the rich people, like you." Sabi ko at pumasok na sa bahay.
Nakita ko si Kian na nakikipag usap kay Kyle at Kiel.
"Kian, gusto mo bang sumama sa kanila? Sa bahay nila? Sa bahay ng tatay mo?" Tanong ko sa kanya.
"Huh? Ngayon? Agad-agad?" Gulat na tanong ni Leo.
"You're lolo is dying right? Kaylangan na niyang makita ang apo sa tubod niya."
"How did you know that he was dying?"
"It's so obvious."
Napatingin naman si Kian kay Kyle at Kiel. Tumango naman sila na para bang sinasabing umuo siya.
"Nah... ayos na ako rito." Sabay ngisi ni Kian.
"What?!"
"So, he really doesn't wanna..." rinig ko ang lungkot sa boses ni Leo. Napangiti naman ako sa cuteness ng boses niya.
"Kian! Itong lalaking ito." Turo ko kay Leo. "Tatay mo siya. Gusto mong sumama sa kanya?"
"Di ko kaylangan ng tatay, may lolo ako." Proud na sabi niya.
Natahimik naman sila.
"Thank you for doing this to us..." bulong ni Leo ramdam ko ang lungkot sa boses niya. May wa-walk out sana siya nang hawakan ko siya sa kamay para pigilan siya.
"Kian, itong lalaking ito. Tatay mo siya. Bibigyan ka niya ng 100 basta sumama ka lang sa kanya." Sabay ngiti ko.
"Sige ba!" Sagot naman ni Kian.
------------
- Writer
