HINDI mapigilan ni Nikka ang sarili na lapitan si Ian nang makita niyang nakayukyok ito sa isang tabi. Ang laki ng kasalanan niya rito, alam naman niya iyon. Pero sa paglayo niya marami siyang natutunan.
“Ian…” mahinang tawag niya sa dating kasintahan. Nag-angat naman ito ng tingin at salubong ang kilay na tumingin sa kaniya. Inabot niya rito ang hawak niyang coffee, tiningnan lang nito iyon. Nang hindi nito kunin ay inalis na lang niya sa harapan nito at naglakas loob na tumabi rito. “Alam ko galit ka sa ‘kin at matatanggap ko kung hindi mo ‘ko kayang patawarin,” malungkot na wika niya habang ang mata ay nakatingin sa coffee pa ring hawak niya.
Umayos ito nang upo at akala niya ay tatayo na ito at iiwanan siya roon. “Sa totoo lang, Nikka, hindi ko rin maintindihan kung anong nararamdama
