DOZ’s POV
Natuwa naman ako sa batang iyon. Tila may tumimo sa aking puso. Kakaibang saya.
“Maganda pala na nakakapamasyal ka sa dagat. Ngumingiti ka na ulit,” puna ni Ivez pagpasok ko sa kuwarto naming dalawa. Three days and two nights kaming mag-i-stay rito.
Bakasyon ng mga estudyante kaya walang klase. Hindi pa rin nagsisimula ang summer classes kaya free pa ang mga empleyado. Minsan lang ito kaya marapat lang na makapag-relax sila.
“May bata akong nakita sa tabing-dagat. Nakakatuwa siya,” ikinuwento ko kay Ivez habang nakangiti pa rin ako. Kahit ako mismo, ramdam na ramdam ko iyon.
“Kasama rin natin ang mga anak ni Eulyn. Natutuwa ka rin naman sa inaanak natin, ‘di ba? Pero hindi ganiyan ang ngiti mo. Four years ago ang huling beses na nakita kitang ngumiti nang tulad ngayon.” Big
