CHAPTER 53
RIEUKA
Tumayo si Roman sa harapan ko. Inabot niya sa ‘kin ang kaniyang kanang kamay.
Nginitian niya ako. “Let’s go find somewhere to rest,” aya niya sa ‘kin.
Tinanguan ko lamang siya. Inabot ko ang kamay niya at ginamit itong alalay para tumayo.
Dumiretso kami sa isang malapit na tirahan sa may beach. Noong huling punta ko rito ay pwedeng magrenta rito ng kwarto ng ilang araw. Hindi na nga lang ako sigurado kung meron pa ng ganoon ngayon.
Sa tagal kong nawala sa Pinas ay baka nagbago na rin ang mga patakaran at lugar dito.
Nakasunod lamang ako kay Roman habang nililibot ko ang aking paningin sa paligid. Napangiti ako. The place never really changed at all.
Hanggang ngayon ay naaalagaan pa rin ang lugar. Walang basura at kalat. Dumami rin ang mga punong nagsisilbing lili
