*CHAPTER 13*
Hindi ko alam ‘yung lugar na dinadaanan namin. Kung iiwan siguro ako ni Cedrick, maliligaw ako. Hindi naman kasi ako palalabas ‘di ba? Ang layo na ng itinakbo namin. Halos puro malalaking puno na sa gilid ng kalsada ang nakikita ko, at pangilan-ngilang sasakyan na lang. Ang layo na ng narating namin pero hindi ko pa rin alam kung saan kami papunta. Pansin ko rin ang lalayo ng mga bahay sa isa’t-isa, na akala mo magkakagalit ang mga magkakapitbahay.
"Nasaan na ba tayo?" tanong ko.
Imbis na sagutin ako kung nasaan na kami ang sinabi niya, "Malapit na tayo."
Maya-maya huminto kami sa tapat ng isang malaking gate na may mahaba at mataas na pader. Bumaba ako ng motor at tinanggal ‘yung helmet na nasa ulo ko. Tiningnan ko ‘yung kahabaan ng pader. Dinaanan namin ‘to kanina. Akala
