Chapter 32: Nag alala
Pinili ko munang hintayin na magising si Senyorito pero ilang minuto na ang lumipas ay hindi pa rin ito nagising. Baka lumamig na yung sopas hindi na masarap kainin kaya dahan dahan akong lumapit sa kanya. “Senyorito,” tawag ko. “Senyorito pasensya na po at gigisingin kita para makakain po kayo.” “Senyorito.” “Jacob,” sabi ko sabay yugyug sa balikat nito. Unti unti naman siyang dumilat kaya lumayo rin ako ng kaunti sa kanya. “Pasensya na po at ginising kita sabi kasi ni Aling Maris na kumain na po muna kayo,” sabi ko pa. “It’s okay,” sagot nito. Dahan dahan ulit itong bumangon hinayaan ko na muna pero hindi ko matiis na hindi siya tulungan kasi medyo nahihirapan siya. “Heto po yung sopas Senyorito,” sabi ko. “Mag ingat po kayo kasi mainit pa po yan.” “Kaya mo bang kumain Senyor
- Writer
