KABANATA 29

1014 Words

ATASHA POV "Tingnan mo pa? I told you, pare parehas lang naman iyan na payong." "Sorry talaga, kung ako ang may ari nitong kotse, di ako magdadalawang isip na ibigay itong payong kase di ito magagamit, pang display lamang dito. But my dad is going to be so mad at me if I give this to you so I hope na maintindihan n'yo po!" Ang galang pa ng boses nitong si Jake in a way na iyong nakaka offend dapat ay di na nakaka offend. "Walang problema, s'ya nga pala, pumasok na tayo sa loob dahil baka hinahanap na tayo ng iyong Dad." "Ayos lang iyan," sabi n'ya pa, "Ililibot ko pa kayo rito sa loob hangga't gusto n'yo." Tatanggi na nga sana ako ngunit itong si papa ay ang kulit, siguro ay nabubuo na ang pangarap sa utak nito na magkaroon din sana kami ng sarili naming kotse pagdating ng araw. N

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD