CHAPTER 47

1250 Words

Zen's Point of View         Sa gitna ng katahimikan ay tumunog ang tambol na nangangahulugang inaatake kami. Ang sumunod na mga sigawan ng mga taong hindi ko alam kung kalaban o kakampi ay dinig na dinig sa apat na sulok ng headquarters. Ang mga pula kong mga mata ang sumalubong sa nagtatakang maliliit na pares ng mga mata. Awtomatikong nawala ang kulay dugo kong mga mata at inakay ko ang aking anak. Mabilis kong iniharang ang naglalakihang mga cabinet sa pintuan upang mabigyan ako ng sapat na oras. "You're a years earlier to experience a fight like this, my son." Hinablot ko ang makakapal na kurtina ng silid at hinati ito sa dalawa. Nang makuntento ako ay itinali ko ito sa aking katawan upang magsilbing duyan na nakadikit sa aking likuran. Bago ko ito ipinuwesto ay dahan-dahan kong in

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD