Helena’s POV
Kakargahan ko pa lang ng mainit na tubig ang coffee mug ni Mama nang biglang may kumatok sa pintuan ng bahay. Nagkatinginan kami ni Mama.
“Sino naman kaya ang bibisita ng kay aga-aga?” gulat na tanong ni Mama.
Pero ako, may hinala na ako kung sino. Tauhan siguro ni Malcolm. Nagtataka nga ako na pinayagan niya akong dito matulog kay Mama kagabi. Samantalang ang bilin niya ay ten minutes lang ako rito.
For a second, akala ko si Kuya Allan, ang driver ni Malcolm. But when I opened the door, the mug nearly slipped from my hand.
"Good morning, Helena."
Hindi si Kuya Allan ang nakatayo sa maliit na gate namin, kung hindi si Malcolm Ferragamo.
Walang bodyguards, walang masungit na awra. Just him, in a neatly ironed long-sleeved shirt. Naka-roll pataas ang sleeves niya hanggan
