If I would describe Jonathan’s expression right now, the first thing I would say was ‘confused.’
Bahagyang nakabuka ang kaniyang bibig at mukhang pinoproseso pa ang tanong ko kahit na dalawang beses ko na iyong naitanong sa kaniya. Magkadikit din ang kaniyang dalawang kilay dahilan para lumabas ang iilang mga guhit sa kaniyang noo. Ang sumunod sa confused niyang ekspresyon ay ang gulat. From his open mouth, he gasped loudly and the wrinkles on his forehead faded but his eyes turned round like a ball.
I pursed my lips to stop myself from laughing out loud. I didn’t want to ruin the moment he had. Sigurado akong naiintindihan niya na ngayon kung ano ang itinanong ko. And I’m expecting a positive answer in return.
“A-Are you…” hindi niya maituloy ang gusto niyang sabihin.
Kaya naman dinug
