“Good morning, Ms. Marga,” bati ni Linda sa akin nang makita niya akong pumasok sa firm. It was 10 am in the morning when I arrived and the firm was busy. Kitang-kita iyon sa mga office workers na nakaupo sa kani-kanilang cubicle. I smiled at Linda who stopped from what she was doing to greet me. Close ko na siya ngayon dahil siya ang secretary ni Seatiel at ng iba pang mga architect dito sa firm. Kilala na rin ako ng ibang mga architect dahil halos araw-araw ay nagpupunta ako sa office ni Seatiel. It was solely for work, though. Hindi ko alam kung may alam ba si Linda tungkol sa aming dalawa ng isa sa mga boss niya, but I thought she didn’t know since Seatiel, if my memory about him was correct, he didn’t like to talk about his own life. At nakumpirma kong hindi alam ni Linda ang tungko

