Tanaw mula sa pinto ng apartment ang kotse ni Seatiel na hanggang ngayon ay hindi pa rin nakaaalis. It was already midnight and I should be sleeping ngunit kahit anong gawin kong pagpikit ay buhay na buhay pa rin ang diwa ko. He was the one who kept my mind busy because I knew that he was still outside.
Bumuntonghininga ako at bumalik sa loob ng bahay para dumiretso sa kusina. I got a warm water for him to drink. Naisip ko rin kung bakit ginagawa ko ito, but I just couldn’t stop myself from caring. Lalo na ngayong nasa tapat lang siya ng apartment ko.
Binuksan ko ang gate at nanuot agad sa aking balat ang lamig ng steel gate. I’m wearing my pajamas now and the cold wind was making me shiver. Mabuti nga at hindi naman tumuloy sa malakas na ulan ang ambon kanina noong nasa Elysian ako.
“S
