Hanggang ngayon ay naramdaman ko pa rin ang panginginig ng aking mga kalamnan dahil sa sobrang inis, galit at iba't ibang emosyon na lumukob sa akin. Tumayo ako at uminom ng tubig mula sa water dispenser. Damn! Pumikit ako. Gosh! I need to stay relax!
Napahaplos ako sa aking tiyan. Muli, may narinig akong kumatok mula sa aking pinto. Pinapasok ko ito. Bumungad sa akin ang nag-aalalang mukha ni Aziel. Lumapit ito sa akin at pinakatitigan ako.
"Are you, okay?" takang-tanong nito sa'kin.
"I'm fine, huwag mo akong alalahanin, Ziel. Si Fei ba ang kumausap sa'yo para puntahan ako rito?" tanong ko naman rito.
"No, nagbakasakali ako na puntahan ka rito, hindi kasi kita nakita kahapon. By the way, Irish is fine, now! Pwede na yata siyang magtrabaho ulit bukas. Wala namang nangyari sa kanya."
