Matagal kong pinag-isipan kung ititigil ko ba ang ginagawa kong pagpinta o ipagpapatuloy ko kahit labag pa sa kalooban ng magulang ko.
Nalulungkot ako tuwing naiisip kong bibitawan ko ang pagpipinta. Napamahal na ito sa akin at konektado na ang sining sa kaluluwa ko. Kung mawawala iyon, paano na ako mamumuhay ng maayos?
Ang pagpipinta lang ang sumasalba sa akin sa kalungkutan pero pinagkakait sa akin iyon ng aking magulang.
Hindi gusto ng magulang ko ang ginagawa ko at hindi ko alam kung may nagustuhan na ba sila sa lahat ng nagawa kong maganda para sa kanila.
Napailing ako at napayuko. Kahit naman anong gawin ko, hindi nila gusto. Kahit yata ibuwis ko ang buhay ko para sa kanila, wala mang epekto 'yon para sa kanila. Wala silang pakealam sa akin at wala silang pakealam kung mamatay ak
