PROLOGUE:
Lagi kang umiiyak nang dahil sa kanya, ngunit siya lumuluha rin kaya siya nang dahil sayo?
.
.
.
.
.
Lagi mo siyang iniisip, ikaw kaya sumagi ka man lang ba kahit minsan sa isip niya?
.
.
.
.
.
Lagi mo siyang naaalala, ngunit siya naaalala ka pa rin ba niya?
.
.
.
.
.
Hindi mo siya makalimutan ngunit siya kilala ka pa kaya niya?
.
.
.
.
.
Nakakulong ka pa rin sa nakaraan niyong dalawa, pero siya alam niya kaya na naging parte ka ng buhay niya?
.
.
.
.
.
Patuloy mo siyang minamahal, pero ikaw ba kaya niya pa ring mahalin?
.
.
.
.
.
Kaya ka pa nga bang mahalin ng isang tao kahit na nawala ka na sa kanyang alaala?
.
.
.
.
.
Kaya pa nga bang panindigan ang mga salitang "Hindi Kita Iiwan" at "Walang Kalimutan" kung tadhana na mismo ang humahadlang?
.
.
.
.
.
MASAKIT MALAMAN NA MINAMAHAL MO PA RIN SIYA PERO IKAW NAKALIMUTAN NA NIYA. Pero paano kung literal na nakalimutan ka nga talaga niya?
~
~
~
~
~
KAYA PA NGA BANG MAGMAHAL NG PUSO KAHIT NA NABURA KA NA SA KANYANG ISIPAN?
~
~
~
~
~
Love is inevitable.
Love conquers everything.
Love has no boundaries nor limitations.
Love is so powerful.
Love can surpass any negative feelings that are existing.
Love can move mountains.
Love is forgiving.
THE WAR BETWEEN HEART AND MIND