Crashed On You

Kabanata 17

Ang tagpo kanina ay pilit na binabagabag ang aking isipan. I searched a word Rad from the internet but it was just a nonsense information. I bit my lower lip and sighed, parang may hindi tama.

I tilted my head, the way he pronounce the word, kakaiba e. Matagal ko ng napapansin iyon, or he might took a college degree

I stopped. Hindi ko pa iyon natatanong sa kanya. Ang dami niya ng nalalaman sa akin, ngunit ang tanging alam ko lang ukol sa kanya ay pamangkin siya ni Mang Densyo. Masyado yata akong nawili sa kanya presensiya at hindi na inisip ang mga bagay na iyon.

When I first saw him, he doesn't look like an ordinary man. I shook my head, but why would he rather choose to work as a trabahador?

Wait, or I might just overthinking and hallucinating things. I'm just too stress on what's happening in my life! Maybe I can ask him about that, but now I have business to do.

I looked at Esteban who furiously driving me home. My main problem is, how to get out of this situation and how to get rid of this man. Masyadong malaki ang problema ko para isipin pa iyon.

Wala akong kibo buong biyahe, hindi pa rin kasi mawala ang galit at inis ko sa kanyang ginawa. He wasn't sorry though, sinasadya niya iyon para matakot ako sa kanya.

Sumulyap ako kay Esteban na seryoso pa rin ang tingin. Nakakatakot pa rin ang itsura niya, he look good pero mukhang hindi gagawa ng mabuti.

I shook my head in disbelief, pano na-in love dito si Thalia? Wala man yatang magandang katangian ang lalaking ito. I hissed, kung si Rad lamang sana wala na akong problema.

Naisip ko naman siya, at naalala nanaman ang nangyare sa amin kagabe.

" You hate me that much ha!" He broke the silence between us and smirked while his eyes were still on the road.

Tumikhim ako at umupo ng maayos. " I don't ask you to like me though." Dugtong pa nito na mas lalo kong ikinainis.

Ayokong makipagtalo sa kanya.

Umirap ako at napailing, I really don't get it. Pano nasabi ni Thalia na mahuhulog ako sa kanya? The way he talk and smirked make me wanna punch him. Naghalukipkip ako at tumingin sa labas, ayoko siyang kausapin. Ayokong masira pa ang araw ko.

Naiinis ako kay Mama!

She planned this, alam ko. Anong akala niya magiging mas malapit kami sa ginagawa niya?

Duh, never.

Hindi na magbabago ang tingin ko sa lalaking ito.

Paghatid nito sa akin ay kusa na akong lumabas, bastos na kung bastos pero hindi ko siya inimbitang pumasok sa mansyon at naglakad na papasok.

" Señorita..." Salubong sa akin ni Perla na sumulyap sa sasakyan ni Esteban na ngayon ay paalis na.

Tumaas ang kilay ko dito. " Sayang at hindi man lang sumaglit si Señorito Esteban." Kunot noong saad nito habang ang tingin ay nasa sasakyan niya pa rin.

" Busy daw!" Walang gana kong sagot at tumuloy na sa aking silid.

Sumalubong naman kaagad sa akin si Katya upang tulungan ako sa pagpapalit ng damit.

Sumakit ang katawan ko sa tagpong iyon, kapag kasama ko ang mga Hernandez pakiramdam ko ay robot ako na kailangan kong kumilos na naaayon sa timpla nila.

Nakakainis!

.

It was eight thirty in the evening and I was waiting for him to climb up on my room. Halos kakauwi lang nila Mama, at pinapanalangin na sana ay tutungo siya dito. I just wanted to see him.

Namula bigla ang pisngi ko ng maalala muli ang nangyare kagabe. Geez! Parang umiinit nanaman. Pinaypay ko ang sarili ko gamit ang aking kamay kahit na malamig naman ang simoy ng hangin.

Do we need to talk about what happened last night? Iniisip ko palang nahihiya na ako. Ano ba dapat ang itatanong ko?

Wait.

Parang nahiya bigla ako na harapin siya. Gosh, we just did that. Nakakahiya tuloy, baka akala niya easy to get ako? Pero ginusto ko naman iyon.

Marahan kong pinukpok ang ulo ko gamit ang aking kaliwang kamay.

Oh my gosh. I don't wanna think about it. Masyado nitong binabagabag ang isipan ko.

Pupunta pa kaya siya?

Pe-Pero may nababalitaan ako na kapag nagawa na ang mga bagay na iyon ay nanlalamig na ang lalake.

Kinabahan tuloy ako bigla.

Nakahinga ako ng maluwag, at hindi mapigilang mapangiti ng makita ito sa dulo ng hagdan. Hindi tuloy mawala sa dibdib ko ang kasabikan na makasama siyang muli. Tumaas ang kilay nito ng nasa tapat ko na ito. Napansin ko ang pagngisi niya kaya nakaramdam ako ng hiya at umiwas ng tingin.

" Hinihintay mo ba ako?" Mababang tanong nito.

Napaawang ang labi ko at naginit ang pisngi ko. Napakagat ako sa ibabang labi at muling tumingin sa kanya. Mas lalo tuloy akong nahiya sa kanyang tanong.

Sumulyap ako sa kanya na may multo ng ngiti sa kanyang mga labi. Parang may humaplos sa aking puso. Minsan iniisip ko, bakit may mga taong kayang sumugal sa pagibig. Kahit sobrang komplikado, kung pwede naman nilang piliin ang mas madali. Then now, I am looking at this man. Who giving me reason to fight for him, and choose him.

Day by day, nakikita ko nalang ang sarili kong nahuhulog sa kaniya. Ganoon pala iyon, kahit anong iwas mo ang hirap magpigil, lalo na kapag siya ang hinahanap ng puso mo.

Bumaba ang tingin ko sa aking mga kamay na nasa railings, napangiti ako ng maramdaman ang mainit nitong kamay na humaplos dito.

" Kanina pa kita hinihintay." Hindi mapigilang sambit ko at namuo lalo ang kaligayan sa dibdib ko.

Pwede ba iyon? Kahit nakasama ko na siya kanina, nangungulila pa rin ako sa kanya.

" Are you still feeling sore?" Halos masamid ako sa tanong nito.

" A-Ano ba-bang sinasabi mo!" Nahihiyang sambit ko.

Ramdam ko pa din ang hapdi, pero hindi na ganoon kasakit kumpara kaninang umaga.

I froze when I heard him chuckled.

" So, can we go for a short walk?" Tumaas ang tingin ko sa kanya na pilyo ang tingin sa aking mga mata. " I mean, if you're okay." Ngiting dugtong nito.

Tahimik kaming naglalakad sa dalampasigan. Malayo layo na rin kami sa mansyon, mas mabuti dito dahil alam kong wala ng masyadong tao dito. Alone with him, was making me feel at ease.

Napangiti ako ng may nakitang blanket sa buhangin, at may maliit na lampara kung saan nagmumula ang munting liwanag.

Umupo kami doon at ilang minuto din kaming natahimik. Habang masaya akong tinatanaw ang langit na punong puno ng mga bituin.

Napangiti ako at tumingin sa kanyang nakakunot na noo. Sobrang lalim ng iniisip niya. Kinabahan tuloy ako ng bigla itong tumingin sa akin. Nagtangis ang mga bagang nito.

" Ma-May problema ba?" Kinakabang tanong ko.

Tumikhim ito at hinila nito ako palapit sa kanya at niyakap, nakaawang ang labi ko sa gulat.

" Abella..." I shut my eyes when I heard his husky voice.

" Hmm?" Mabibigat na hiningang sagot ko.

" Can you wait for a little longer?" Kumunot ang noo ko sa tanong niya.

" A-Ano bang si-sinasabi mo?" Naguguluhang tanong ko. Kinabahan ako bigla at umalis sa pagkakayakap niya. " Ma-May hindi ba ako nalalaman, Rad?"

Tumingin ako sa kanyang magagandang mga mata, puno ito ng pangamba, napansin ko ang pagdaan ng takot sa mga ito at nagdilim ang mukha nito at biglang umiling.

" Sinasaktan ka ba ni Esteban?" Muling tanong nito at inilapit niya ang mukha ko sa kanyang matigas na dibdib.

Nagbuntong hininga ako sa tanong niya, marahan akong umiling. Ayokong sabihin ang totoo, kinakabahan ako sa pwede niyang gawin.

" Sorry, I can't protect you!" Naiinis na saad nito at naramdaman ko ang kamay nito sa aking likuran.

" Rad..."

Sa yakap palang niya pakiramdam ko protektado na ako.

Bakit ganito?

Bakit mas lalo niya akong binibigyan ng rason upang mas mahalin siya. Mas lalo akong natatakot na madamay siya. Ayokong pati siya ay masaktan!

Umiling ako at niyakap ko siya.

" Just being with you Rad is enough." Nagbuntong hininga ako at pumikit sa kanyang makisig na dibdib.

Kahit hindi ko alam kung anong mangyayare bukas, o sa susunod na araw. Basta ang alam ko lang masaya ako kapag kasama siya. Humigpit ang yakap ko sa kanya.

Kumalas ito sa pagkakayakap ko at hinaplos nito ang kanang pisngi gamit ang kanyang kaliwang kamay. Nakaawang ang labi nitong nakatingin sa akin.

Nagbuntong hininga ito bago niya muli akong siniilan ng mababaw na halik. May nagwawala sa aking tyan at hindi ko napigilan na kumapit sa kanyang batok at sumabay sa kanyang lumalalim na mga halik.

I closed my eyes, and my body was heating up again. Napahinto kami sa paghalik at sabay ang malalim ng paghinga.

" Damn Bella! Just wait, I will surely make you mine." He murmured and kissed me again passionately.

Hinihiga nito ako sa blanket at ginawaran ng mas malalim na mga halik. His body was giving me warm kaya hindi ko ramdam ang lamig ng simoy ng hangin sa dalampasigan.

He was kissing me passionately under this breathtaking view of the stars and the moon.

" Swear I will kill that dumbass!" He muttered between our kisses, pero nawawala nanaman ako sa wisyo dahil sa kanyang ginagawa.

He slowly kissed me on my neck, to my ear and down on my collar bone.

" Ah!" I moaned when he was sucking my sensitive skin on my neck.

He slowly unbuttoned my long night dress enough to expose my breast. I bit my lower lip in so much shame, I can't used to this feeling. His eyes were now locked on my silky bralette with full of desire. Hinila niya ito pababa ng dahan dahan, tama lang upang makita niya ito ng kabuuan.

I almost lost my breathe when he suck on my right peak, and caressed the other one making me lost my sanity!

" Ah Rad!" Napaliyad ako sa kanyang ginagawa.

He flickered his tongue on my n****e, pleasuring me. Hindi ko mapigilang humawak sa kanyang malambot na buhok dahil sa panghihina ng aking katawan.

He played my left n****e using his fingers while sucking on my sensitive skin.

" Bella..." He called me with his husky tone.

His husky voice was adding fuel on my burning body. I shut my eyes and his fingers was electrifying my system.

" Hmm?" Ungol na sagot ko at napakagat sa ibabang labi ng lumipat ang halik nito sa aking kaliwang dibdib ko.

Malalim ang paghinga ko sa kanyang ginagawa. Lumipat ang maiinit na halik nito sa aking leeg at panga.

" I don't wanna see that bastard touching you, nagseselos ako." Mas lalo akong nanghina sa kanyang sinabi at bumaba ang hawak ko sa kanyang matigas na braso. I felt wetness between my thigh.

He was giving soft kisses on my cheek, and I felt his heavy breathing. Huminto ito at madilim ang mukhang tumingin sa akin at huminto sa kanyang ginagawa.

Medyo nakaramdam ako ng inis sa biglaang paghinto nito ngunit ayokong mapansin niya ito.

" Did you hear me?" He asked again in a deep tone.

Kumunot ang noo kong tumingin sa kanya kahit na naliliyo pa ako sa kanyang ginawa.

" A-Ano?" Halos pabulong na tanong ko dahil sa panlalambot ng katawan.

" Nagseselos ako." Seryoso at mapanganib na saad nito.

Pero imbes na kabahan ako sa sinabi niya ay nakaramdam ako ng kilig.

" Ta-Talaga?" Hindi maiwasang tanong ko at may namuong ngiti sa aking mga labi. Mapupungay ang mga mata kong tumingin sa seryoso niyang mukha.

He hissed and went closer to me again, he then again started to kissed me on my ear and I felt his left hand cupped my right mounds again.

" Yes, don't let me break the law Bella!" Anas nito. Napapikit ako sa kanyang ginagawa ng bigla muli itong huminto.

" We need to stop, before I can't stop myself and take you here..." pinipigilan kong mainis sa sinabi niya at tumingin ako sa kanya na may multo ng ngiti sa kanyang mga labi.

Nahiya pa ako ng inayos nito ang bra ko at marahan na binutton ang dress ko.

" Don't give me that look! You're still sore." Giit nito at umiwas ako ng tingin dahil sa kahihiyan.

Bakit ba ganito ang nararamdaman ko, gusto ko ulit gawin ang ginawa namin kagabe. I still felt my wetness down there! Kasalanan niya ito!

" Rad!" I can't help but it turns out to be a husky tone asking for more.

He cursed and gave a soft peck on my lips. " Woman just at least three days!" Kumunot ang noo nito at umiling. " I mean two!"

Natawa ako sa kanyang sinabi at hindi mapigilang yakapin siya.

The whole night with him wasn't enough, if only I can stop the time and be with him I will do that.

.

" Señorita Abella! Time to wake up! Aba tanghali na!" Sigaw ni Katya.

My body was still weak, and I wanna sleep more. Alas dos nalang yata kami umuwi kagabe.

Ayoko pa nga, ngunit pinilit lamang ako ni Rad. Ngayon ay antok na antok pa ako.

" Katya, inaantok pa ako." Nanlalambot na wika ko at binalot ang katawan sa comforter.

" Alas dyes na ho, hinayaan ko na nga kayong matulog dahil wala ka naman gagawin ngayong araw." Sumbat nito at nagbuntong hininga ako.

" Please, thirty minutes!" Tawad ko at muling dinalawan ng antok.

Tanghali na yata ako nagising at bumaba lang ako para kumain ng hapunan saka muling nagtungo sa kwarto ko.

" Nagiging timang kana kakangiti mo Señorita!" Biro sa akin ni Katya habang sinusuklay nito ang buhok ko.

Hindi maalis ang ngiti sa aking mga labi, nang maalala si Rad.

" I'm just so happy!" Nagagalak na saad ko.

Nagtaas ang kilay nito at tumikhim.

" Nako, dahil ba nandito na si Rad? Baka nakakalimutan mo din malapit na kasal niyo ni Señorito Esteban at sa makalawa na iaanunsiyo ang kasal niyo." Singit nito.

I hissed and pouted my lips. " You don't have to remind me Katya, panira ka talaga." Asar ko at kinuha ang brush sa kanya at ako na nagsuklay sa mahabang buhok ko.

Bumuntong hininga itong umupo sa tabi ko. " E ano gagawin mo? Tatakas ka?" Anas nito at tumingin ako sa kanya na nakataas ang kaliwang kilay.

Umirap ito at umiling. " Nonsense ang tanong ko, ang sakin lang ayokong magsisi ka sa huli." Malambing na bulong nito.

Napahinto ako sa pagsusuklay at tumingin sa aking reflection sa salamin.

" Bakit ang hirap naman yatang maging masaya Katya?" Sumulyap ito sa akin sa salamin.

Tipid itong ngumiti. " Alam mo, tama na nga itong kadramahan mo! Nakikita ko sayo ang kakambal mo. Nako!" Anito at napahinto kami ng may kumatok sa aking pintuan.

" Señorita Bella, may bisita po kayo." Anunsiyo ng isang dalagang kasambahay namin na yumuko pa noong binuksan ang pinto.

Napatingin ako kay Katya na una ng sinabi na wala akong gagawin ngayong araw. Wala din ngayon sina Mama dahil sa mga urgent meeting. Wala naman din akong inaasahan na bisita ngayong araw.

" Sino daw?" Kuryosong tanong ko.

" Si Señorita Nathalia ho, gusto niya daw po kayong makausap ng pribado." Napahinto ako at nagkibit balikat naman si Katya.

Kumunot ang noo ko dahil hindi na kami nagkita ni Thalia pagkatapos ng panonood namin ng classical music. Pakiramdam ko din kasi ay iniiwasan niya ako kaya hindi na ako nagpumilit pa na makausap siya.

" Sa veranda kami maguusap, paki sabi hintayin ako." Utos ko at mabilis itong tumango bago isinara ang pintuan ko.

Mabilis kong inayos ang buhok ko at hindi na nagpalit pa ng dress.

" Ano kaya ang gusto ni Thalia sa iyo?" Kuryosong tanong ni Katya. " Hindi ba kalat ngayon sa Valencia ang pagpapatalsik ng mga Hernandez sa kanila."

Napahinto ako at tumayo sa aking kinauupuan

" Hindi ko rin alam e, siguro..." I tilted my head and looked at her. " ..magpapaalam? Nabanggit kasi sa akin nila Kat na lilipat na daw sila." Sagot ko at marahan itong tumango.

" Naaawa tuloy ako sa kanya, matalik na kaibigan siya ni Ella." Wika nito.

Marahan akong tumango.

Pagbaba ko ng hagdan ay sumalubong sa akin si Perla na nakakunot nang noo.

" Hindi ba hinabilin sa iyo ni Donya Angelita na huwag ng makipagusap sa babaeng iyan?" Pabulong ngunit may riin na wika nito.

Nagbuntong hininga ako at tumingin kay Perla na kunot na kunot ang noo.

" Hindi din ba sinabi sa iyo ni Mama na hindi ako kasama sa problema nila?" Naiinis na balik na tanong ko.

Nawawalan ito ng pasensyang umiling. " Kung hindi lang nakakahiyang palabasin siya, ay ginawa ko na. Hindi nalang sana ito umabot pa sa mga Hernandez." Anas nito at nagwalked out sa harapan ko.

I hissed and shook my head. " Bring us food." Utos ko sa ibang mga kasambahay at nagtungo sa veranda.

Kumunot ang noo ko ng mapansin ito na nakatingin sa malawak na dagat. Pakiramdam ko sa ilang buwan din namin hindi nagkita malaki ang pinagbago niya.

" Thalia..." bati ko sa kanya.

Tipid itong ngumiti sa akin na akmang tatayo ng pinigilan ko ito.

" Okay na, please have a sit." Ngiting saad ko at umupo sa harapan nito.

Sumulyap ito sa direksiyon kung saan ako nanggaling bago muling inilipat ang tingin sa akin. Tinitimbang ko ang bawat ekspresyon niya.

" Ka-Kamusta kana?" Naiilang na tanong ko sa kanya.

She looked devastated and tired. I bit my lower lip, mali yata ang tanong ko. I know they been through a lot of problems this past few weeks, and I can't even help her. I know she's a bestfriend of my twin.

" Be-Bella..." malungkot na ngiti nito sa akin.

Mukhang hindi sapat ang tulog nito dahil maitim ang ilalim ng mga mata niya. Nangangayat na din ito kumpara noong huli kaming nagkita.

" A-Ano iyon? You're busy this past few weeks." Pinipilit kong maging maayos ang aming usapan at ayoko na makita niya na naaawa ako sa kanya at may distansya sa pagitan naming dalawa dahil sa alitan ng pamilya nila.

Umiwas ito ng tingin ng may pumasok na dalawang kasambahay at inilapag ang mga pagkain namin sa lamesa. Napansin ko ang pagkailang nito ng tumayo pa ito sa tabi namin.

" You can go." Utos ko na hindi inaalis ang tingin kay Thalia.

" Señorita, ang utos po sa amin ng mayordoma ay-"

" Inuutusan ko kayo na umalis!" Naiinis na saad ko at hindi pinatapos ang kanilang sasabihin dahil alam kong utos iyon ni Perla.

Nagkatinginan muna ang mga ito bago yumuko at nagpaalam.

" You can talk now Thalia..." marahan na sambit ko noong makasigurado na nakalayo na ang mga ito.

" I'm sorry..." tipid na sagot nito at yumuko. " I-I don't have the guts to-to face you." Dugtong nito na mukhang kinakabahan.

" Ano bang sinasabi mo?" Hindi mapigilang tanong ko na nalilito. " Bakit naman? We're friends hindi ba?"

" A-Alam ko, na-na inuutusan ka na wag ng makipagusap sa akin." Pabulong na wika nito at nakayuko.

Her sweet smiles fade away. Nabalutan ng lungkot at takot ang mga mata nito.

Umiwas ako ng tingin at hindi makasagot sa kanyang sinabi. She was aware of it, naaawa ako sa kalagayan niya ngayon. Nawala ang sigla at saya sa kanyang mga mata.

" Ka-Kaya iniiwasan din ako nila Angeline." I hissed and shook my head in disbelief.

Look how money works!

" But, I-I really wanted to talk to you personally Bella." Tipid na ngiti nito sa akin. " Sa-Salamat at pinaunlakan mo ako."

Kumunot bigla ang noo ko. " Bakit hindi mo ako kinausap pagkatapos ng gabing iyon? Binantaan kaba ni Esteban?" Kinakabahang tanong ko. " Tell me! Did he hurt you?"

Napaawang ang labi nito sa mga tanong ko at nagbuntong hininga ako.

" Tell me Thalia! Please..." kunot noong sinabi ko.

Namumula ang gilid ng mga mata nito, at nakita ko ang paglunok niya. Hindi ko maintindihan ang gusto niyang sabihin, kinakabahan ako na baka totoo nga ang mga iniisip ko. Dahil alam kong kaya ni Esteban na manakit ng tao.

Ikinuyom ko ang mga palad ko sa galit at inis na nararamdaman ko ngayon.

" Gu-Gusto ko siyang makausap Bella." Wika nito at marahan na tumingin sa akin. Napaawang ang labi ko at nakakunot noong nakatingin sa kanya.

I can't understand her.

" Ba-Bakit?" Gulat na tanong ko. " Are you insane? Nakikita mo naman ang problema ng pamilya mo sa Lolo niya hindi ba?" Pagpapaalala ko.

Marahan itong tumango at iniwas ng tingin.

" Ka-Kaya ako nandito Bella. I know you can help me to talk to him!" Pagmamakaawa nito.

" Why? What's the reason?!" Tumaas ang boses ko sa tanong ko. " Hindi pa ba kayo nag-usap? Thalia please, this time sarili mo muna isipin mo." Inis na dugtong ko.

Hindi dahil galit ako sa kanya, but I felt bad about it.

" I'm pregnant." My mouth dropped and looked at her confused.

May bumagsak na butil ng luha sa kanyang mga mata at takot sa mga ito. Nalilito akong tumingin sa kanya at umayos ng upo. Huminga ako ng malalim at hindi maproseso ang sinabi niya.

I leaned closer to her.

" Say it again..." pabulong na saad kong tumingin sa kanyang lumuluhang mga mata.

Naaawa ako, but I wanted to hear it. Loud and clear.

Marahan itong tumingin sa akin na nanginginig ang mga labi.

" Buntis ako Bella." Marahan na saad nito. " Tha-That night, may nangyare sa amin."

Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. Naguguluhan ako!

May nangyare sa kanila ni Esteban?

" Gi-Ginusto ko iyon, kahit na lasing siya. Ginusto ko iyon!" Pinahid nito ang mga luha niya. " Na-Nahihiya ako na harapin ka Bella, pakiramdam ko niloloko ko ang kaibigan ko. I love him! But after what we did, I don't want you to think that I am flirting with your fiancée." Napaawang labi ko sa kanyang sinabi at hindi makapagsalita sa gulat.

" I-I know you don't love him." Mahinang bulong nito. " I wanted to stay away from you and forget what we just did." Nagbuntong hininga ito.

" Delay ako ng isang buwan, napapraning na ako. Alam ko we did that without protection kaya malaking possibility. Pero naghintay pa rin ako baka nadelay lang. Pero kahapon hindi ko na napigilan na kumunsulta dahil magdadalawang buwan na akong hindi dinadatnan." Pumiyok ito sa dulo ng kanyang mga salita.

" Tama nga ang hinala ko, buntis ako at si Esteban ang ama." My heart skipped a beat, napatakip ako sa aking bibig sa sobrang gulat.

Does it mean?