Crashed On You

Kabanata 18

Does it mean?

" Si-Si Esteban ang A-ama?" I was shocked and still confused.

Itiniim ko ang nakaawang kong mga labi. Kumarap kurap ako at huminga ng malalim. Marahan akong tumango, convincing myself.

Napanganga ako muli ng magsink in sa utak ko ang kanyang sinabi.

" Si Esteban ang ama?" Napasigaw na tanong ko at napatayo. Nanlaki ang mata ni Thalia at tumingin tingin sa paligid bago muling sumulyap sa akin.

Napatikom ako sa aking bibig at lumapit sa kanya.

" Tell me, you're not joking?" Pabulong na saad ko.

Ngumiti ito sa akin at tumango. " Oo Bella, siya ang ama. At alam ko kapag nalaman niya ito magiging masaya siya sa aking balita." Matamis na ngiti nito sa akin.

Namuo ang pagasa sa aking puso.

" Oh my gosh!" Hindi mapigilang saad ko at hinawakan ang nakapatong na mga kamay nito sa lamesa.

" Isa itong malaking eskandalo sa mga Hernandez, kaya nasisiguro ko na pananagutan ni Esteban ang dinadala ko." Muling saad nito at hinawakan ang maliit pang tyan nito.

Nagagalak ako sa tuwa, at daig ko pa ang nanalo sa lotto sa kanyang sinabi. Hindi ako makapaniwalang tumingin sa kanya.

" Gagawa ako ng paraan kung papaano kayo maguusap. Just trust me Thalia!" Magiliw na opiniyon ko at tumango ito ng mabilis.

" Aasahan ko iyan Bella, hihintayin ko ang text mo." Ngiti nito sa akin. Hinaplos nito ang aking mga kamay. " Hi-Hindi ka galit sa akin?" Nagaalangang tanong nito at nawala ang ngiti sa kanyang mga labi.

Mabilis akong umiling. " Hindi! Bakit naman ako magagalit? Masaya ako para sa inyo Thalia."

Tumango ito ng marahan at ngumiti. Hindi ko alam kay Thalia ano ang meron kay Esteban kung bakit niya ito minahal. Pero sino ba ako para magtanong? I am also blinded with my love to Rad.

I know the feeling of inlove and to be loved. It doesn't matter who he is, as long as your heart was happy with him.

" Ano?! Buntis si Thalia?!" Gulat na gulat na tanong ni Katya sa akin.

Umiling iling ito at dismayado. " Masama ito Bella!" Dugtong nito na lumapit sa akin sa sofa.

" What's wrong with that? She's having a baby, it's a blessing...." Ngiti ko at tumingin sa kanya. "..for me."

Umirap ito sa akin at umupo sa pangisahang sofa. " Nababaliw kana, hindi mo alam pano maglaro ang mga Hernandez Bella."

Ngumisi ako sa kanya. " Yes, that is why we will frame Esteban." Nagbuntong hininga ito at napailing.

" Sigurado ka ba na merong namamagitan sa kanilang dalawa?"

" I'm sure about that." Giit ko.

He never looked at Angeline and Katarina, but Thalia got pregnant? That's fishy.

" Oh? Ano nanaman ba iniisip mo? Kinakabahan talaga ako sa iyo Bella, nalalapit na ang pagtitipon at wag kang gagawa ng mga bagay na makakapagpahamak sa iyo!" Anas nito.

I sighed and nodded my head without looking at her. " Ayan ka nanaman e! Ang tigas nanaman ng ulo mo Bella!"

Tamad kong tinignan si Katya na nagaalala ang mga mata. " Calm down Katya! Wala pa akong ginagawa." Pilyang ngiti ko sa kanya.

Nagbuntong hininga ito bilang pagsuko.

Pero hindi mawala sa isipan ko ang mga nalaman ko. That mean that night, may nangyare sakanila. Napatakip ako sa bibig at napangiti. I can't help but get excited.

" Ewan ko sayo! Bumaba kana nga at pinapasukat ni Donya Angelita ang susuotin mo para sa pagtitipon." Saad nito bago lumabas ng aking silid.

I spent my whole afternoon choosing expensive elegant dresses na dala ni Cindy. They were all fabulous and I ended up choosing the classic red bodycon dress with full of shining stones.

I am so excited to meet Rad right now, pero nawalan ang ngiti ko ng madatnan sa hapag sina Mama.

" Oh Abella, join us." Magiliw na salubong ni Mama na nakangiti.

Tahimik akong umupo sa harapan nito at sumulyap kay Papa na tahimik sa pagkain.

" I can't wait, for tomorrow night." Ngiti muli nito sa akin.

I can see her excitement on her eyes. Matabang akong ngumiti sa kanya.

" Ako din." Sarkastikong sagot ko at hinawakan ang kutsilyo at tinidor.

I sliced my fresh salmon before looking at her.

Tumango ito ng marahan. " That's good. You have to embrace your destiny Bella. It is for your own good." Komento muli nito.

Sumulyap ako kay Papa na tahimik pa rin. Nawalan na akong ganang kumain. Ayoko talaga na nakakasabay ko sila sa hapag. Pinipilit ko nalang na wag tumayo para hindi ako mapagalitan. I am too happy right now and I don't want to ruin it.

Pagkatapos kumain ay mabilis na din ako nagtungo sa silid. Buong gabi kami nagusap ni Rad dahil gusto nito na makapagpahinga ako ng maaga dahil napagod ako buong hapon.

Kahit na gusto ko siyang makita ay mas nararamdaman ko nga ang pagod sa aking katawan.

" Sigurado ka na ba sa plano mo?" Tanong ni Katya habang nagaayos na ako para sa pagtitipon mamaya.

Napangiti ako ng hapit na hapit ito, na mas nadepina ang hugis ng aking katawan na nababagay sa nude stiletto ko. Hinayaan ko nalang nakalugay ang aking mahabang kulot na buhok.

" Thalia is ready, I don't see any problem with that." Bulong ko.

I wore my gold chain pearl necklace, and earrings.

" Alam ba ito ni Rad?" Napahinto ako sa kanyang tanong at mabilis na umiling. I grabbed my purse with my things on it.

" I don't want him to get involve." Mariin na saad ko.

Saka ko na sasabihin sa kanya ang lahat, kapag naging maayos na ang plano.

Napangiti ito ng sumalubong ito sa akin. I am so excited to be with him.

Sa private car namin ako sumakay kasama si Rad, habang sina Mama ay nauna ng umalis gamit ang aming limousine.

Matamis akong ngumiti sa kanya habang pinagbuksan niya ako nito ng pinto ng kotse.

" I don't like your dress..." mapanganib na bulong nito sa aking tenga. " ..you looked so hot. Thinking that Esteban would be your escort tonight."

My mouth parted and looked at his dangerous eyes. He looked mad and jealous. I bit my lip to refrain myself from smiling but his eyes were furious.

Matulin ang tingin nito sa daan, naramdanan ko ang pagiwas niya dahil sa tuwing nagtatama ang tingin namin sa salamin umiiwas siya.

Nakarating kami sa venue at hindi pa rin siya kumikibo.

" Wala ka bang planong kausapin ako?" Nababanas kong tanong ng huminto ito sa sa dulo ng parking lot, malayo sa ibang mga sasakyan.

" Ayokong magsalita, baka saan pa kita madala." Napaawang ang labi ko sa sinabi niya, at pinipigilan ang sarili na tumawa.

Tumikhim ako at akmang magsasalitang muli ako ng lumabas na ito ng kotse, napanguso ako at napakunot ng noo ng pinagbuksan na nito ako ng pinto.

Halos paparating na rin ang maraming mga bisita. Sumulyap ako sa kanya na walang emosyon akong hinayaan na bumaba.

" Hintayin mo ako dito." Pabulong na saad ko sa kanya.

Mas malayo ang lugar namin sa entrance, pero mas mabuti na ito at least kahit papano nagkaroon ako ng chance para makausap ng maayos si Rad.

I heard him hissed. " I don't wanna see that bastard!" Bulong bulong nito.

Pinipigilan kong ngumiti at tumikhim muli. Inilibot ko muna ang tingin ko sa parking lot at mabuti nalang ay masyado kaming malayo sa maraming tao na bumaba sa kanilang sasakyan.

Pinaglandas ko ang kanang palad ko sa kanyang matipunong dibdib.

" My boyfriend is so jealous!" Tukso ko sa kanya, I saw how he gritted his teeth and his eyes became darker.

Ugh! Hindi ko alam na nakakakilig pala ang matawag siya na boyfriend ko.

" Abella..." He warned and looked at me.

His eyes started burning, he looked around before he pulled me at the other side of our car, kung saan mas tago.

Marahan nito akong sinadal sa kotse. I felt his hand roamed around my back.

" Rad! What are you doing!" Mariin na saad ko when he started kissing me on my left ear down on my neck. It sent shiver down my spine.

Darn it!

He was making me feel hot. He pinned my hand on the car when his kisses went on my exposed cleavage. Nanlambot ako sa kanyang ginawa at dahil doon binitiwan niya ang kaliwang kamay ko at naramdaman ko naman ang kamay niya sa balikat ko na dahan dahan binababa ang strap na suot ko. I blushed on what he was doing on my body.

" Rad!" I moaned, naging agresibo ang mga halik nito sa akin.

" For whoever's sake we're on the parking lot! Uh!" I moaned gasping for some air.

He stopped what his doing and looked at my eyes dangerously. Habang namumungay ang aking mga mata, because my body was now burning in fire because of what he did.

My mouth parted when I saw his smirked. Marahan nitong inayos ang dress ko at ang strap nito.

I bit my lower lip in frustration while he was still smirking.

" See you later, Señorita." He muttered huskily that giving me goosebumps.

Geez! How can I walk properly if my mind was telling me to continue what he started.

" Rad!" Naiinis na saad ko ng marahan itong lumayo sa akin. His smile was teasing me, na mas lalong kinainis ko.

" Now, I don't care about that bastard!" Pilyong ngisi nito at lumapit sa aking kaliwang tenga. Nanuyo ang lalamunan ko at nagiinit ang pisngi ko. " Even you're with him, you're thinking of me." Dugtong nito bago tuluyang lumayo sa akin.

Nakaramdam ako ng inis ng iniwan nito ako na parang tuod sa aking kinatatayuan, my body was heating up. I breath heavily and fix my clothes before going out.

Tumingin ako sa kanya na ang dalawang kamay nito ay nasa kanyang likuran at seryosong nakatayo sa tapat ng kotse. I hissed at him when I saw his playful smile.

He sexily licked his lower lip. I pouted my lips, at umiwas ako ng tingin noong lumipat ang tingin nito sa aking dibdib.

" Ju-Just wait for me here." I stuttered at hindi na tinapunan pa ng tingin dahil sa sobrang lalim ng aking paghinga.

Sobrang daming tao. Sa labas ginanap ang venue, halos lahat ng negosyante sa Valencia ay nandito, mayroong bumabati sa akin. Halos hindi ko na nga makilala ang iba.

Ang plano namin ni Thalia, before the big announcement on our wedding. Kakausapin na niya si Esteban.

Nagtext na ito na nandito na siya.

On my entrance, nasilaw ako sa sunod sunod na pagflash ng camera. Nagulat ako noong una, but i managed to smile and wave at the camera. Walang media, at halos photographer lahat.

Madaming bigating mga panauhin. Sumalubong sa akin si Esteban na nakasuit na mas lalong nagpaingay ng crowd dahil nasa amin ang spotlight, Esteban gracefully held my back and smiled too when the flashes of camera were nonstop.

" This couple is really perfect!" Komento ng isang camera man. Bago muli kaming kinuhanan.

Naglakad kami papasok ng venue.

Inilibot ko ang mata ko para hanapin sina Katarina, pero dahil sa sobrang daming tao ay hindi ko sila makita.

Napahinto kami noong may nakasalubong kaming babae at lalake na matanda.

" Steven, you looked good. Is she the Dela Fuente they were talking about?" Ngiti ng lalaking matanda na nakasuot ng suit na black.

" Yes, Don Ben she is my fiancee." Magalang na sagot nito.

Ngumiti ito sa akin at tipid akong ngumiti.

" Goodevening, Don Ben." Bati ko.

Tumango tango ang babaeng kasama nito na wari ko ay kanyang asawa. Hindi pa kami nakakawala sa kanila ng may bumati muli sa kanya at pinakilala akong muli. Mabuti nalang ay kahit papaano ay nakakangiti ako dahil Rad was occupying my mind.

Ilang tao na ang sumalubong sa amin, na ang iba ay hindi ko kilala na negosyante pa sa kabilang barrio. Mukhang alam na nila ang aming nalalapit na kasal, hindi naman nakakagulat iyon dahil inanunsiyo na ito noon ngunit mas publiko lamang ngayon.

Kasama namin sa aming table ang mga pinsan nito. Habang sa kabila naman ay ang mga magulang nila kasama si Don Herman.

Nakita ko naman sina Mama at Papa na nasa table kasama ng mga magulang nila Angeline.

Nagumpisa na ang pagtitipon at halos malula ako sa dami ng pagkain na inihanda nila ngayon. Mayroong classical music pa habang kumakain kami.

Kinuha ko ang cellphone ko sa aking purse at tinext si Thalia na malapit na kaming matapos kumain.

May mga iilang kilalang personalidad na ang nagtitipon at naguusap habang umiinom ng wine. Mahigpit ang hawak ko sa aking cellphone habang iniinom ang wine ko.

Napahinto ako ng may waiter na bumulong kay Esteban. I saw how his eyes widened and gritted his teeth.

" Susunod ako." Pabulong na sagot nito.

" Where are you going?" Kunot noong tanong ko sa kanya.

Tumikhim ito. " Just a minute." Tipid nitong sagot bago tuluyang tumayo.

" Is he backing out?" Natatawang saad ni Baste na katabi nito.

" Kuya, make it fast!" Singit naman ni Sandara na kaharap ko.

Pinipigilan kong ngumiti kaya mas minabuti ko nalang na ituon ang aking pansin sa aking wine bago uminom muli.

Kinakabahan ako, this is my only chance. Sampung minuto na ngunit hindi pa rin ito bumabalik.

Hindi ko alam kung ano na ang plano ni Thalia, kumabog ang dibdib ko ng tumayo si Don Herman sa kanyang upuan.

I was praying so hard na sana hindi siya makabalik kaagad!

" Shoot! Where did he go. His dead meat now!" Anas ni Sandro.

" Kuya, tawagin mo na nga!" Nagaalalang saad ni Sandara.

Sandro hissed at sabay silang tumayo ni Baste. Kinabahan ako bigla na mukhang hahanapin nga nila ito.

Hinawakan na ni Don Herman ang microphone na dahilan ng paghinto ng lahat at pagupo nila sa kanilang table.

" Goodevening everyone." Maawtoridad na saad nito. " Maraming salamat sa pagpapaunlak niyo sa aking imbitasyon." Dugtong pa nito.

Even in his age, he still have the power and authority in his voice. Sobrang daming tao, pero naging tahimik ito noong nagsimula na siyang nagsalita.

" This night, we want to officially announce to you the wedding of my grandson Steven Hernandez." Ngiti nito na sumulyap sa aming table.

Sandara shook her head while looking at me.

" Where are they?" Inis na saad nito na naglaro ang tingin sa maraming tao. Kami nalang dalawa ang naiwan sa table.

Kumunot ang noo ni Don Herman bago inilipat ang tingin sa kanyang harapan.

" ...and Abella Dela Fuente, daughter of Cristobal Dela Fuente who was known for his biggest achievement as a local and international supplies of goods in our country." Nagpalakpakan ang mga tao at nanginginig ang mga labi ko ng tumayo ako sa aking kinauupuan.

The camera started flashing again, at pinipilit kong ngumiti.

" Again, Steven Hernandez and Abella Dela Fuente." Mariin na ulit ni Don Herman na nag-igting ang pangang tumingin sa mga anak nito.

Naglakad ako ng marahan palapit kay Don Herman, kahit na malamig ang aircon ay nagpapawis ako sa sobrang kaba. Malakas ang palakpakan ng huminto ako sa gitna ng aisle sa tapat ni Don Herman.

Biglang natahimik ang iilan noong napansin na wala si Esteban sa aking tabi. Binaba ni Don Herman ang kanyang mic.

" Where's Steven?" He asked loosing his patience.

Lumunok ako upang humugot ng lakas ng loob.

" I-I don't have any idea, Don Herman." Marahan na sagot ko.

Ramdam ko ang galit nito noong tumikhim ito. Sumulyap ako sa table ng parents niya at nakita ko ang pagutos ng ama nito sa isang waiter.

Lumipat ang tingin ko sa papalapit na sina Sandro at Baste na kunot ang noong pabalik sa aming upuan. Umiling ang mga ito sa nagtatanong na mata ni Sandara.

Pinipigilan ko ang sarili ko sa pagngisi. I saw mom at the middle of the crowd confused. Inilibot ko ang mga mata ko at wala akong Esteban na nakita.

Huminga ako ng malalim at nagsimulang umingay muli dahil sa mga bulong ng mga tao. May mga iilan na umiiling tumingin sa akin at bigo, habang ang iilang mga babae ay nakangisi at mukhang natutuwa sa nangyayare.

I was still standing while waiting for him to come out.

" Where is he?" Nawawalan ng pasensiyang tanong nito.

Tumayo na ng tuluyan si Donya Helena, habang bumalik naman ang dalawang waiter na umiiling. Ilang minuto pa kaming nakatayo at naghintay.

Tumikhim si Don Herman sa mic na naging dahilan ng muling katahimikan.

" My apologies." Sumulyap muli ito sa akin. " Let's have a toss." Saad nito pero may bakas ng galit.

Hindi mawala ang mga katanungan sa mga bisita. I know they were thinkimg something else.

Tipid akong ngumiti at iniabot ang wine na ibinigay ng waiter sa akin. Hindi mapigilan ang sayang nararamdaman ko ngayon. Pagkatapos kong nilagok ang wine ay padabog ko itong ipinatong sa tray ng waiter.

Napatingin sa akin si Don Herman at bahagya akong yumuko. Malaki itong kahihiyan para sa akin, so I needed to act that I was hurt.

" Please, excuse me." Nahihiyang saad ko.

Narinig ko ang pagflash muli ng camera at nakayuko akong naglakad palabas ng venue. All eyes were one while I am walking towards the exit.

" Tss, she doesn't deserve Steven!" Bulong ng isang babaeng kasing edad ko noong napadaan ako sa kaniya.

" Malapit lang ang ama niya kay Don Herman, poor girl!"

" She's pretty, but I guess Esteban doesn't really like her."

Iilan lang sa mga nadinig ko bago ako tuluyang nakalabas.

Mas lumakas ang bulungan at wala pang dumadating na Esteban, I need to take this as a cue to exit.

Pero ang mga cameraman naman ang sumalubong sa akin sa labas at maraming flash ng camera. Tinago ko ang aking mukha sa aking purse.

" Pinagbabawal ni Don Herman ang pagkuha ng letrato kay Señorita!" Utos ng isang private body guard nito na sinabayan ako sa paglalakad.

" Señorita Abella, are you in bad terms with Señorito Steven?"

" What happened to him?"

" Hindi na po ba matutuloy ang kasal ninyo?"

" Where did he go, did he runaway Señorita?"

Mga habol na mga tanong nito, na naging kuryoso sa nangyare. Mabuti nalang at pinigilan silang sumunod sa akin.

" You can leave me here." Utos ko sa isang matipunong private security noong nakalabas na kami ng venue at wala ng tao.

" Ang utos po sa amin-"

" I am going home, please you can leave." I commanded cutting him off.

Yumuko ito bago bumalik sa venue. I can't stop myself for smiling while excitedly walking into the car.

Napahinto ako ng makita si Rad na nakahalukipkip, habang nakasandal sa kotse. Napatayo ito ng mabuti ng makita nito ako. Nagtatanong ang mga mata nito.

Inilibot ko ang tingin ko sa paligid, almost all the driver was waiting on venue side where they were allowed to come in. Habang siya ay nandito at hinihintay ako.

I can't stop my self from hugging him so tight, noong makalapit ako.

" Rad!" I exclaimed.

He stiffed and smile wider when I looked at him.

" Can we go to other places?" I asked excitedly.

" Hindi pa tapos ang pagtitipon niyo." Kunot noong saad nito.

Ngumuso ako at umikot upang umupo sa passenger's seat.

Nagtatanong ang mga mata nitong binuksan ang pinto, at sabay kaming sumakay. Tumingin ito sa akin bago muling pinaandar ang sasakyan.

" What happened?" Kuryosong tanong nito.

My happiness was overflowing, I am looking forward for this day to happened. Iyong pwede na, iyong pwede ko na siyang mahalin na walang pangamba.

" I just want to be with you..." Marahan na saad ko at tumingin sa kanya. " ...can't stop thinking of you kasi e."

Napansin ko ang multo ng ngiti nito sa kanyang mga labi.

" I'm irresistible hah." Mababang tugon nito.

Natawa ako sa kanyang sinabi, at napansin ko ang pagngisi niya. Ugh! I can't stop myself falling deeply inlove with him.

Pinasibad nito ang sasakyan. At buong biyahe ay hindi ko maiwasan na sulyapan ito. Huminto kami malapit sa bangin.

" You love this place, don't you?" Tanong ko.

" Yeah..." marahang tango nito. " This place was giving me peace." Saad nito.

Kumunot ang noo ko ng natahimik ito at napatingin sa kanya na nakakunot ang noo habang malalim ang iniisip.

" What's wrong?" Nagaalalang tanong ko.

Mariin itong pumikit at hinilot ang kanyang sentido, na mas lalong ikinakaba ko. Humarap ako sa kanya at hinaplos ko ang kanang balikat nito, he gripped on my left hand pulling me closer to him.

" Nothing, I missed you." Pabulong na saad nito.

Napakagat ako sa aking ibabang labi at namula ang aking pisngi. Dahan dahan itong lumapit sa aking mukha, malalim ang paghinga nito at napapikit ako ng maramdaman ang malambot na mga labi nito na dumampi sa aking nakaawang na labi.

He kissed me passionately, tasting every inch of my lips. His tongue was teasing me, and I felt his right hand holding my back while the other one was still on gripping my hand. Naging mapaglaro ang maiinit na halik nito sa aking panga patungo sa aking leeg, bago muli nito akong hinalikan sa aking mga labi. The aircon of this car was useless because his hands and kisses were sending fire on me.

Huminto ito sa paghalik at mabibigat ang bawat paghinga namin. Mapupungay ang mga mata nitong sinandal ang noo sa aking noo.

" You're so beautiful." He muttered while his eyes was full of desire.

I bit my lower lip, at pinaglandas ko ang kanang palad ko sa kanyang matigas na braso.

Akmang lalapit itong muli ng napapikit ito at napahawak sa kanyang ulo.

" Ra-Rad!" Nagaalalang tawag ko sa kanya, na kunot na kunot ang noo.

He took a deep and gripped on the steering wheel.

" Ihahatid na kita." Napapaos na saad nito.

Napaawang ang labi ko ng nagtangis ang bagang nito.

" Rad..." bulong ko na kinakabahan.

" Don't worry about me, let's go home first." He said full of authority.

Marahan akong tumango at umayos ng upo. I glanced at him when he started the engine, his brows furrowed at sobrang lalim ng iniisip nito.

I wanted to asked him but he became cold and distance. I took a deep sighed, napagod siguro ito sa paghihintay.

Hindi nawala ang pagaalala ko sa kanya. Panaka naka ay panay ang sulyap ko sakaniya.

Napahinto kami malapit sa aming gate noong may nakahintong kulay itim na kotse.

Napakunot ang noo ko at kumabog ang dibdib ng masilayan ang hubog ng katawan ng isang lalake at babae sa tapat nito. Mukhang may hinihintay ito sa aming mansyon.

Huminto si Rad at umigting ang pangang sumulyap sa akin.

" Sino sila?" Nagtatakang tanong ko at hindi masino dahil madilim sa lugar nila at hindi ito naaabot ng liwanag ng aming sasakyan.

Kinabahan ako bigla at baka si Esteban ito ngunit hindi ganito ang kotse niya.

" I checked on them!" Seryosong saad nito at hininto ang sasakyan malapit sa sasakyan nila.

" Rad baka si Esteban iyan!" Nagaalalang saad ko.

" That's better so I can punch him!" Ngisi nito at lumabas ng kotse. Hindi ko na ito napigilan dahil tuluyan na siyang lumabas.

Nataranta ako sa pagsunod sa kanya at mabilis na inalis ang seatbelt, bago tuluyang lumabas.

" Adam!" A familiar voice of a woman filled my ears.

" Oh my God! Adam it's really you!" She shouted excitedly.

" El!" Tawag ng lalaking kasama nito, before I confirm it.

She run towards Rad and quickly hugged him infront of me. Naguguluhang akong tumingin sa kaniya.

" Rafaella?"