Save Me From Inferno

XIV

Para nang mi-nurder ang strawberry pancakes na inihain ni Hugo kanina kay Thalia sa dami ng tadtad ng butter knife roon. Wala siyang ganang kumain. Siguro ay dahil na rin hindi pa tumatawag si Alonzo sa kanya.

Alam niya, parang nagbago ang ihip ng hangin ngayong nasa X na siya. Pero masisisi ba ni Thalia ang kanyang sarili? Alonzo was a good lover. And she must admit, kahit papaano ay may natitira pa rin naman sa puso niya na kahit kaunting pagmamahal para sa lalaki. Kahit na malaki ang kasalanan nito sa kanya at sa pamilya niya.

Ang huling text na natanggap niya ay kagabi pa, na nagsasabi na na-sprain daw ang paa ni Teresa. Pagkatapos niyon, hindi na muli pang nagpadala ng mensahe ang kanyang asawa. Hindi niya tuloy malaman kung dapat ba na tawagan niya ito, o hintayin na lang na ang lalaki mismo ang siyang maunang kumilos.

Pero siguro nga ay mas malaki pa sa araw ang pride niya. Pinalipas niya ang isa pang oras na nakayukyok lang sa lamesa, tinatadtad ng saksak ang strawberry pancakes na luray-luray na. Napapansin niya na kanina pa pasulyap-sulyap si Hugo sa kanya habang may inaayos ito sa database ng opisina nila sa Madrid. Nang hindi na nakapagtimpi ang lalaki ay hinubad nito ang suot nitong reading glasses at humalukipkip, matiim ang titig sa kanya.

“Alam mo, Señorita Diaz, kung na-mi-miss mo ang asawa mo, tawagan mo na. Stop murdering my pancakes.”

She rolled her eyes. “Bakit ako ang dapat tumawag, aber? Oh, and cabron, he’s my husband. Dapat ako ang bi-ne-baby niya. Hindi ‘yong ako pa ang mag-a-adjust.”

Mahinang natawa si Hugo. "Damn, girl. Ang taas ng pride mo."

She rolled her eyes and continued to stab the pancakes on her plate. Naiirita siya. Hindi niya gusto na hindi man lang ito tumatawag o nag-te-text sa kanya para kausapin siya at magkuwento kung kumusta na ito at kung ano ang nangyari sa araw nito. She hated the idea of him just plainly not remembering to call her because she misses him.

Mayamaya pa ay hindi na nakayanan pa ni Thalia na maghintay. Tumayo siya at kaagad na nagtungo sa loob ng guest room na ipinagamit ni Hugo sa kanya. Inilabas niya ang kanyang laptop at binuksan iyon. Hinanap ang profile ng kanyang asawa at tinawagan ang lalaking kanina pa hindi maalis sa kanyang isipan.

"Thalia? Amore, what's wrong?" bungad ng lalaki sa kanya nang masagot nito ang tawag niya. Nakadapa ito sa kama at walang suot na pang-itaas. Bahagya pang basa ang buhok ng lalaki kaya siguro ay kakatapos lamang nito maligo. "Why are you frowning?"

"Bakit hindi ka tumatawag?" inis na tanong niya. "Alam mo ba na naghihintay ako ng tawag mo, Vittorio Alonzo?"

Bahagyang umangat ang gilid ng labi nito. Ngunit kaagad na itinago ng kanyang asawa ang ngisi nito at tumikhim. Hinagod ang buhok at tila ba ipinapakita pa sa kanya ang pecs nito sa dibdib. “I was about to call you, amore. I had a long day yesterday, so I wasn’t able to call. I’m sorry…”

She sighed and ruffled her hair. “You know, Mr. Romano, you always think you can get away with everything just because you’re my husband and you’re handsome, huh.” Dumapa siya sa kama at tila nanunukso na ipinasilip sa lalaki ang kanyang mga tinatagong yaman sa loob ng suot niyang lingerie. “A naughty boy like you should be punished…”

Tumaas ang kilay nito at sumandal sa headboard ng kanilang Alaskan king-sized bed. “Oh, are you coming home, amore?”

Nagkibit-balikat lang si Thalia at tumawa. “Well, I still can punish you online, mi vida.”

Napuna niya ang paglunok ng lalaki nang ilapag niya ang laptop sa may dulo ng malaking kama at pumuwesto sa kabilang dulo niyon. Naka-lock ang pinto ng kanyang silid at tiyak niya naman na hindi na lang biglang papasok si Hugo sa kanyang silid. Lalo na at alam ni Alonzo na hindi sila dapat magkasama ng lalaking iyon.

“Now, mi amor, have you locked your room’s door?”

“Wait a minute,” halos pabulong na sabi nito bago ito mabilis na umalis sa higaan. Narinig niya pa ang mahinang tunog ng lock na ipinihit, sinundan ng mga yabag ng kanyang asawa na pabalik sa higaan. “It’s locked now, love…”

Naglaro ang pilyang ngiti sa mga labi ng babae. “Good to hear.” Marahang pinadaan ni Thalia ang kanyang mga daliri sa kanyang leeg at ibabaw ng dibdib habang matiim ang titig sa kanyang asawang nasa kabilang bahagi ng screen. May kakaibang sensasyong idinulot sa babae ang panonood kung paano ito huminga nang malalim, habang pinapanood siya nito sa mapang-akit niyang galaw. Pinanood ni Thalia kung paano mas lumalim ang mga titig nito sa kanya, ang mga paglunok nito at pag-igting ng panga nito habang nagpipigil. Ngunit kahit naman kontrolin pa nito ang sarili, may screen na naghihiwalay sa kanilang dalawa.

At tiyak niyang isa iyong parusang hindi lamang para sa lalaki.

Nag-umpisang maglaro ang kanyang mga daliri sa terante ng suot niyang Er*s lingerie nightshirt na kanyang suot. Nang akmang lalapit ito sa screen ay itinaas niya ang isa niyang daliri upang pahintuin ang lalaki. Ngumiti lang si Thalia. “Stay there and watch me, Mr. Romano.” Napalunok siya. “To be assured that you’re not going to move, put handcuffs on your hands. They’re in my drawer next to you. And be quick about it.”

Mabilis na tumalima sa utos ang lalaki. The handcuffs were s*x toys they bought a month ago. She had them customized to be easily broken if ever one of them tries to play with it. And knowing her husband, removing those would be a piece of cake. Pinanood ni Thalia kung paano bahagyang manginig ang lalaki sa pagnanasa habang nakaupo ito roon, nakagapos ang kamay at nakasandal sa headboard.

Inumpisahan niyang ibaba ang terante ng suot niyang nightshirt upang lumuwa ang kanyang hinaharap. Umawang ang mga labi ng kanyang asawa ngunit hindi ito nagsalita. Sumunod na lumaglag ang kabilang terante ng kanyang damit. Bahagya pa iyong sumabit sa kanyang dibdib ngunit kaagad niya rin naman iyong nahila pababa. She parted her legs to reveal her hidden glory, which made him even more needy. Thalia watched as his bulge grew bigger, as beads of sweat started forming on his forehead. But it was not enough to satisfy her. Not until she…

“Ah…” ungol niya nang maglaro ang kanyang mga daliri sa kanyang hiwa. “Do you want this, mi vida?”

“Please…” garagal ang tinig na ungol nito bago ipinadaan ang kamay nitong nakagapos sa malaking nakabukol sa suot nitong boxers. “Thalia, please continue…”

She smirked in response. Thalia fondled with her s*x the way she wanted him to do so. Ipinikit niya ang kanyang mga mata habang iniisip na ang mga mahahaba at malalapad na daliri ng kanyang asawa ang naglalaro sa kanyang loob. Hinayaan niyang tumaas ang temperatura ng paligid sa bawat galaw ng kanyang mga daliri. Hinayaan niyang sumayaw ang mga iyon sa loob niya habang nanonood ang lalaking pinagpapantasyahan niya sa kabilang bahagi ng monitor. At ang pagkalat ng amoy ng pinaghalong pawis, pabango, at pananabik sa loob ng silid na kanyang kinaroroonan ang mas lalo pang nagpatindi sa kanyang pagnanasa.

Nasa kalagitnaan na siya ng pagpapaligaya sa kanyang sarili at pagbusog sa mga mata ni Alonzo nang may kumatok sa pintuan. Noong una ay hindi niya iyon pinansin upang hindi maputol ang mahika na kanyang ginagawa. Ngunit nang ang katok ay nasundan pa at naging dahilan upang tumikhim ang kanyang asawa, binilisan na ni Thalia ang urong-sulong ng kanyang madudulas nang mga daliri.

“F*cking sh*t,” hinang mura ni Thalia nang muli na namang umalingawngaw ang katok sa kanyang silid. Mabilis niyang hinugot ang kanyang mga daliri at lumapit sa screen. “Mi vida, I’ll call later, okay? There’s something urgent that I need to attend immediately.”

Bago pa man ito makahuma ay naibaba niya na ang tawag. Bagaman masakit ang balakang at puson ay inayos niya ang suot na nightshirt at padabog na lumapit sa pintuan.

“What the f*ck is it, cabron? You know that I’m in the middle of something!”

“We got a call from Leopold Arnold, Miss Diaz. If you want to get to know what really happened to your little sister, your l*st will come last,” seryosong pangangaral ng lalaki sa kanya. “Go and get dressed. We'll leave in an hour. Leopold has all the information we need about Theo Rufin.”