LIAM
Hindi ko na magawang matukoy kung gaano na ako katagal nakatayo sa harap ng altar ng simbahan sa mga oras na ito habang kaharap ang marami naming panauhin sa araw na ito. Kagaya ko ay naghihintay kami sa pagdating ng asawa ko. Bente minutos na kasi itong late kaya may kaba sa dibdib ko. Malamig na pawis ang namumuo sa akin habang patuloy na nagaabang sa pagbukas ng pinto. Dahil sa paghihintay ay napasulyap ako sa anak kong si Lily, gaya ko ay halatang naghihintay na rin siya sa Mommy niya. Tahimik ang buong paligid habang si Elly lamang ang iniisip ko sa mga sandaling ito.
Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman, halo-halong kaba, excitement, tuwa, at nerbiyos. Ewan ko ba kung bakit sobra ang nararamdaman kong kaba sa mga oras na ito. Mukhang wala namang problema, subalit heto ako at
