CHAPTER TWENTY-TWO

1298 Words

NAYA MALIA HIndi ko alam kung gaano ako katagal na walang malay. Ang katawan ko gusto nang bumangon pero ang utak ko, ayaw. May nauuliinigan akong mga ingay na pero hindi ko maintindihan ang pinaguusapan at mayamaya lang narinig ko sumara ang pintuan saka ako napaungot. Ang sakit ng ulo ko… Ang akala ko mag-isa na lang ako wala nang mga tao dahil tuumahimik na ang paligid pero naramdaman kong may isang dumalo sa akin at naupo sa kama sa tabi ko at lumapat ang magaan na kamay niya na humagod sa noo at buhok ko. “Hey…” halos hindi ko nakilala ang boses niya sa sobrang lumanay nito habang nananatili akong nakapikit. “I know you already awake, so please open your eyes,,, I won't hurt you,” he whispered and it's more like a promiise kaya kusa nang nagbukas ang mga mata ko at nagmulat. Kula

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD