Napahinto ako sa pagpasok sa kuwarto nang bigla siyang humarang sa harapan ko kung kailan papasok na ako sa loob. Pinagtaka ko ‘yon kaya pinili kong salubungin ang tingin niya.
“What’s the problem?” napangiwi kong tanong.
“Kumain ka na ba?” tanong niya pabalik sabay senyas sa kusina kung nasaan nakapuwesto ang lamesa. “Nakakain ka na ba ng hapunan bago mo naisipang tumakas?”
Sinamaan ko siya ng tingin. Akala niya ba ay hindi ko naisip ‘yon? Balak ko pa nga sanang kumain kanina kaso wala naman silang pagkain.
I’m just thinking about how poor they are. I’m definitely dying of hunger here.
“Don’t tell me you’re not?” paniniguro niya.
Napahinga akong malalim na nilingon ang kusina nila rito. Wala namang nakahain na pagkain sa lamesa at ayoko siyang makasabay kumain.
Kung si Andres pa ay
