HANNA’s POV
Gino: I’m missing you so damn much it hurts. If you only knew, Hanna. I miss you every day. Kayo ni Rain.
Hindi ko alam, pero nanggilid ang mga luha ko nang mabasa iyon. Luha, dahil imbes na matuwa o kiligin ay galit ang naramdaman ko.
Hanna: HINDI AKO NANINIWALA, GINO! DAHIL KUNG TALAGANG NAMIMISS MO KAMI, KAHIT HINDI NA AKO! KAHIT ‘YUNG ANAK MO NA LANG! KUNG TALAGANG NAMIMISS MO SIYA, HINDI MO HAHAYAANG LUMIPAS ANG DALAWANG TAON NA HINDI SIYA NAKIKITA!
Hanna: OO, LAGI MO SIYANG SINASABIHAN NG I LOVE YOU SA CHAT! PERO HINDI ‘YUN ‘YUNG KAILANGAN NIYA, GINO! HINDI PA SIYA MARUNONG MAGBASA!
Hanna: HINDI KITA INALISAN NG KARAPATAN SA KANIYA NOONG NAKIPAGHIWALAY AKO! ANG AYOS NG SINABI KO SA’YO! NA PUWEDE MO SIYANG DALAWIN AT PUNTAHAN! PUWEDENG-PUWEDE KANG MAGPAKAAMA SA KANIY
