HANNA’s POV
IT’S not a dare, though. He’s asking me a something at sa tingin ko ay binibigyan niya ako ng pagkakataong sumagot na tila truth ang pinili ko. Na para bang yes or no ang hinihintay niya sa akin.
“Just sleep, Hanna. I won’t touch you. Gusto ko lang maramdaman ulit na nasa tabi kita. At ang anak ko. It’s . . . you know . . . it’s been so long simula noong makatabi ko kayo. Five months pa lang ang tiyan mo no’n.” Saglit siyang huminto. “Para na rin makapag-usap tayo. Ang dami kong gustong sabihin sa’yo. I have a million things to confess,” mahina niyang sabi, nag-iingat na hindi kami marinig nila mama sa labas.
Gusto ko rin, Gino. Gustung-gusto ko kung alam mo lang. Pero alam natin pareho na kahit lakasan ko ang loob kong tabihan ka ngayon, siguradong hindi papayag sila mama a
