"Do you understand?"
"Okay, fine, whatever," saad ko sa kaniya at hinila ang kumot bago nahiga. Ayaw ko nang makipag-usap sa kaniya.
Sumasakit ang ulo ko. Ang gulo niyang kausap.
"Six,ano ba?" inis na wika ko nang hilahin niya ang kumot na nakatakip sa katawan ko.
"Who said you can sleep now? We are not yet done talking."
"Ano pa ba ang dapat nating pag-usapan?"
"Are you really angry because of it?"
"Hindi," labas sa ilong na sagot.
"You are lying."
Matalim na tiningnan ko siya. "Inaantok na ako kaya pwede ba huwag kang makulit."
Tinalikuran ko siya.
"Victoria."
Hindi ako kumibo.
"Okay, fine. Let's get married," saad nito dahilan kaya marahas na napatingin ako sa kaniya.
Nangigil na binatukan ko siya. "Married mo iyang mukha mo. Itulog mo iyan."
Bakit ba napakadali para sa
