Just how fast the night changes. Hindi ko maintindihan kung bakit ganito kadaling bawiin ng universe 'yong sayang nararamdaman ko.
"You must be Terese Flores?" Kalmado at hindi kakikitaan ng paghahamon ng away ang boses ni Vanilla nang tanungin niya ako. She sips on her coffee after asking me.
Sumandal ako sa upuan ko. I'm nervous pero nagawa ko pa ring umakto sa harapan niya na tila wala lang ito sa akin.
Ito 'yong unang araw ko sa coffee shop simula nang nakabalik ako mula sa bakasyon namin ni Roiden sa Siargao. Kahapon lang kami nakauwi. We spent the night together at my house. Kaninang umaga lang siya umuwi sa kanila. Kaya ganito na lang ang kaba ko habang nasa harapan ko ang asawa niya ngayon.
"Anong kailangan mo sa akin?" malumanay na tugon ko.
She sarcastically laughed. Tinambo
