Three Years Later
I SIGHED HEAVILY. Inaantok pa ako pero wala na akong ibang nagawa kung hindi ang imulat ang mga mata ko nang maramdaman ko na parang may kung anong kumikiliti sa leeg ko.
“Daddy…” napangiti ako nang makita ang panganay namin ni Precy na nakaupo sa kama habang hinahaplos gamit ang malambot niyang kamay ang mukha at leeg ko.
“Good morning, buddy,” nakangiting saad ko naman.
Yes, three long years have gone real fast. Tatlong taon na rin ang anak namin ni Precy, si Trouble, ang panganay namin. Medyo nakakapagsalita na siya pero hindi pa rin masyadong malinaw.
But he can say the words Daddy, Mommy, Lolo and Lola perfectly. Nakakatuwa kung gaano kabilis lumipas ang panahon. Nitong nakaraang tatlong taon ay naging maayos at masaya naman ang lahat.
Hindi nawawala sa aming m
