Another day without him… but I'm still trying to be brave. Ilang araw pa lang ako dito mula ng maisipan kong muling bumalik dito sa bahay ni tita Mench. Mas mababaliw ako pag nakulong ako sa loob ng apat na sulok ng hotel room na iyon. Pero pinipilit na kinakaya na magkaroon ng dahilan na bumangon. Nawalan na kasi ako ng dahilan para bumangon sa araw araw. Pero I need to keep going ng ako nalang mag-isa sa pag lakad at magpapatuloy mabuhay.
Bumangon ako sa kama at nag tungo sa bathroom para maligo. Tiningnan ko ang repleksyon ko sa salamin, kitang kita na malungkot at malamlam ang aking mga mata bakas dito ang matinding pag iyak. Mapupula din ang aking mga mata dala nga ng sobrang pag iyak.
Pilit ko ngumiti ngunit di umabot sa aking mga mata. Dahil kitang kita na peke ito.
Sinusubukan
