Ilang oras na muna ang nakalipas mula ng lumapag ang aming eroplanong sinakyan mula sa Palawan, ngayon palang nag sink in sakin yung mga pinaggagawa ko kanina. Laking pasasalamat ko pa ay hindi isa si Kojic sa mga sakay sa aming flight dahil panigurado na mahihirapan akong iwasan siya baka maisip kong tumalon na lang mula doon.
Well, siguro naman ay titigilan na niya ako. Mas lalo ko tuloy gustong mag pakalayo layo muli. Kahit anong gawin kong pag layo mula sa kanya ay panay naman ang aming pag tatagpo. Tapos kapatid pa pala niya yung tumulong sakin nung gabing wasted na wasted ako.
Jusko iyon ang kapatid niyang bunso na hindi ko nakilala, anak ng daddy niya sa iba. Sobrang nakahinga din ako ng maluwag dahil hindi ako nakita ng parents niya. Wala na rin akong balita kung anong sinabi niy
