BAKAS pa rin sa mukha ni Chad ang pag-aalala. Habang nagmamaneho ay tumatagaktak ang pawis nito kahit napakalamig sa loob ng kanyang sasakyan. Katabi niya si Mang Tonyo na nakatitig lang sa kanya at inoobserbahan ang binata. Habang si Elias naman ay nasa likod at seryosong pinagmamasdan ang daan.
Walang oras ang dapat sayangin. Hindi pinaligtas ni Chad ang bawat segundong tumatakbo mailigtas lang ang dalaga. Mahaba-habang biyahe pa ang tatahakin nila sa paroroonan subalit hindi inalintana ni Chad ang pagod. Balewala sa kanya ang sakit ng katawan maabutan lang si Andrea na nandito pa sa lupa.
“Wait for me, Andrea. I will save you.”Abot-langit ang pagsusumamo ng binata na sana’y bumilis din ang oras para matagpuan na niya ang dalaga.
Mababakas naman sa mga mata ni Mang Tonyo ang labis n
