MADILIM ang kapaligran nang imulat ni Andrea ang kanyang mga mata. Laking pagtataka niya kung paano siya napunta sa kinalulugaran. Hindi niya namalayan na nakagapos ang kanyang kamay at nakaupo sa isang upuan. Nabalot ng takot ang pakiramdam ng dalaga. Hindi niya alam kung sinong nagdala sa kanya roon. Ni wala din siyang ideya kung paano siya nadala ng nilalang na basta na lang dumakip sa kanya. Sinusubukab niyang kumawala sa kadenang nakagapos sa kanyang braso sa likod subalit hindi niya magawang makatagos sa bagay na iyon kahit anong gawin niya. Tingin niya’y may mahikang inilagay sa kadena upang hindi siya makawala.
“Nasaan ako?!” nagpupumiglas niyang sigaw. Inaasahan niyang may nilalang na lilitaw sa paligid oras na magkamalay na siya.
Hindi siya nagkamali. Malagom ang boses ang ba
