VIVIAN DE VERA
Naramdaman ko ang pag-ihip ng malamig na hangin. Sumiksik ako at niyakap ang matigas na unan. Ngayon lang ako nakadama ng unan na may heater.
Hindi nagtagal ay bumalik na ako sa aking panaginip.
Nasa highway raw ako at nasa loob ng magandang sasakyan. Angkas ko ang aking mga kaibigan na sila Olivia at Maan.
“Tara... road trip…”
Hinawakan ko ang kambyo habang nagmamaneho.
“Vivian,” tawag sa akin ni Olivia ngunit malalim at panlalaki ang boses nito.
“Hmm, bilisan ko pa ba?”
“Vi…”
“Oli… huwag kang kumapit sa dibdib ko.”
“Your sleep talking is cute. But you have to wake up, kitten.”
Kumunot noo ko at hindi pa rin maidilat ang mga mata.
“Bakit?”
“You’re holding my dear life in your hands.”
Unti-unti kong binuksan ang mga mata. Hindi ko alam kung guni
