Chapter 20

1466 Words
C20 ADAM POV “Dude, are you okay?” napa-angat ako ng tingin kay Liam dahil sa kanyang tanong. “I’m fine why?” wika ko at ibinalik ang aking tingin sa aking phone. “Fine? But look at your face dude?” aniya. Kaya tiningnan ko ulit siya habang nakakunot ang aking noo. “If you still love her. Bakit hindi ka makipagbalikan sa kanya, she said hindi natuloy ang kasal niya.” dagdag niya pa. “I don’t love her anymore.” Wika ko na ikinakunot ng kanyang noo. “You don’t love her? But look at your self?” takang tanong niya naman sa akin. “Don’t tell me you’re in love with her now?” Napalingon ako kay Dominic dahil sa kanyang sinabi. “Wooohh! Who’s that? Why don’t I know that?” wika ni Liam sa nagtatampong boses. Napa-iling naman ako sa kanya. “I don’t love her.” sagot ko kay Dominic. “Who is that?” asik naman ni Liam sa akin. Minsan naiisip kung nahawaan na rin ang luko’ng ‘to sa kakulitan ng asawa niya. “You don’t know that he-.” “Can you guys stop. At bakit ba nakatambay kayo rito?” asik ko naman sa kanila dahil ginugulo nila ako sa office ko. “Nothing we just miss you. And your secretary told me that you stay here day and night. Wala ka bang bahay?” tanong pa nito sa akin. “Why are you so noise? Para ka nang babae?” wika ko naman kay Liam na ikinatawa ni Dominic. Hindi ko naman mapigilang mapangiti sa kanila. ngayon lang din ako ulit ngumiti simula ng tumakas si Lota. Damn her. Talagang ginagalit niya ako, saan kaya nagtatago ang babaeng ‘yon dahil lahat ng inutusan kong PI ay hindi siya mahanap. “Hey, dude are you okay?” Tumango naman ako kay Liam at napa-iling ito. “If you need help just let me know.” wika ni Dominic sabay tayo. “If you know where she is tell me.” sagot ko naman sa kanya. “Don’t worry bro, I will ask my wife.” aniya na ikinatuwa ko, dahil baka alam ni Carla kung nasaan ang kapatid niya. “So pano mauna na kami dude,” wika ni Liam sabay tayo. “At baka gusto mo na rin magpagupit at mag-ahit dahil nakakatakot na ang hitsura mo.” dagdag pa niya na ikina-kunot ng aking noo. “Can you leave?” asik ko naman sa kanya na ikinahalakhak niya. Nang maka-alis na sila ay hindi ko naman mapigilang maisip ulit si Lota. It’s been f*****g seven month mula ng tumakas siya at seven months na rin ako naghahanap sa kanya. Lagi akong pumunta sa restaurant ng mommy niya dahil nagbabakasakali akong makita siya, but damn wala pa ring kwenta. Halos araw-araw akong uminom para makalimutan siya. at kahit lunurin ko na ang sarili ko sa alak siya pa rin ang nakikita ko. I hate her so much why she do this to me why she left me. Hindi ko naman mapigilang ihagis ang basong hawak ko dahil sa inis. “Sir okay lang po ba kayo?” rinig ko namang sabi ng aking secretary. “I’m fine just clean that.” utos ko sa kanya at tumayo na. gusto kong pumunta sa restaurant ng parents niya para malaman ko kapag nagkita sila. Agad akong umalis sa office at sumakay ng aking kotse at pinatakbo ito ng mabilis. Dumaan ang ilang minuto at narating ko na ang restaurant ni tita Sharon. “Iho how are you?” wika ni tita habang papalapit ako sa kanya. “I’m fine tita,” sagot ko sa kanya at humalik sa kanyang pisngi. “Iho, umiinom ka na naman, I already told you to stop drinking tingnan mo nga ang hitsura mo napapabayaan mo na.” aniya habang naglalagay ito ng kape sa mesa. Hindi ko naman maiwasang humanga sa kabaitan ni tita, at napapaisip naman ako kung saan nagmana ang ugali ni Lota dahil mabait si tito at tita pati na rin ang kapatid niyang si Carla. “You know what iho, I’m so happy now, because Lota is find with Bryan.” wika niya na ikinakunot ng aking noo. Bryan? Anong ibig sabihin ni tita. “Who’s Bryan tita?” takang tanong ko sa kanya. “He’s Lota’s friend iho and she live with him.” aniya na ikinakuyom ng aking kamay at ikina tiim-bagang ko. f**k talagang ginagalit niya ako. H’wag na h’wag lang talaga siyang magpakita sa akin na may kasamang iba. Dahil mapapatay ko kung sino mang lalaki ang kinakasama niya dahil akin lang siya at walang pwedeng a-angkin sa kanya dahil pag-aari ko siya. “I see tita anyway where they are now tita.” Ngiti ko kay tita habang kuyom pa rin ang aking kamao. “I don’t know iho, ayaw niya kasi umuwi at ayaw niya rin sabihin kung saan sila nakatira.” wika ni tita sa malungkot na boses. “It’s okay tita,” ani ko habang tinapik siya sa kanyang balikat. Dumaan ang ilang minuto at nagpa-alam na ako kay tita, dahil kailangan ko pang hanapin si Lota. Tinawagan ko naman ang PI na inutusan ko dahil hanggang ngayon hindi pa rin nila natuntun ang pinagtataguan nito at ng Bryan na sinasabi ni tita. Kinapa ko naman ang baril na nasa aking tagiliran. Magtago kayo ng mabuti dahil oras na makita ko ang lalaki mo. Ako mismo ang papatay sa kanya. Sa isip ko habang binilisan ang takbo ng kotse. “Boss hindi pa ri-.” “Bullshit!” sigaw ko sa isa kong tauhan dahil wala silang silbi. Malaki ang ibinayad ko sa kanila para mahanap si Lota pero hanggang ngayon hindi pa rin nila ito makita. Tumunog naman ang aking phone kaya agad ko itong tiningnan. sinagot ko ito ng makita kong si daddy ang tumawag. “Yes dad,” sagot ko sa kanya. “Adam you need to go in U.S to replace me us CEO.” wika ni daddy na ikinagulat ko. “But dad, I can’t go there because I have many thi-.” “Enough Adam just obey me. You know that you’re the only one to take my position.” madiin niyang sabi habang napahawak ako sa aking noo. Dahil hindi ako pwede umalis hanggat hindi ko nakikita si Lota. At kailangan ko siyang isama sa ibang bansa. “Adam! Are you listening to me?” asik naman ni daddy sa kabilang linya. “Yes dad,” ani ko. “Good, I want you to go there tomorrow.” anito. “But dad!” inis ko namang sagot sa kanya. “No but Adam just follow me.” wika niya sabay patay ng kanyang tawag. Damn! How can I find her kung malayo ako. “Boss okay lang po ba kayo?” tanong naman ng tauhan ko sa akin. “I’m not and I need to go to another country and I want you to find her.” madiin kong utos sa kanya. “Opo boss.” wika niya habang tumalikod na ako. Ng nakasakay ako sa kotse ay napapahampas naman ako sa manibela. “Damn her! damn her! damn her!” sigaw ko sa loob ng sasakyan. Dahil hindi ko mapigilang mainis lalo na sa aking sarili dahil hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. bakit ang bigat ng dibdib ko. at ang gusto ko lang makita ay si Lota. f**k bakit ko ba kasi siya tinanggalan ng kadena damn. Kinaumagahan ay maaga akong nagising dahil maaga ang flight ko. si mommy na rin ang naghanda ng mga gamit ko. “Iho I hope you take care of yourself there, and please can you stop looking for Myra.” wika ni mommy habang inayos ang suit. “What are you talking about mom.” wika ko habang pababa na kami ng hagdan. “You think I don’t know what you’re doing.” aniya. “Mom, I don’t love her.” wika ko naman kay mommy. “Tss, you know that she is with you.” Napatingin ako kay mommy dahil sa kanyang sinabi. “What do you mean mom?” Kunot noo kong tanong sa kanya, dahil naguguluhan ako. Bakit ko naman siya makakasama sa ibang bansa. “They are our partners iho.” wika ni dad habang papalapit sa akin. “Tsk, I don’t care kung makakasama ko siya. I don’t love her anymore and I don’t know why my feelings is gone tsk.” bulong ko naman sa aking sarili. All I need now is Lota. I want her and I want her to love me back even if she likes it or not, and I will kill whoever blocks me. Because she is mine only mine.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD