CHAPTER 33

3354 Words

Nakahiga nang patihaya sa kanyang kama si Primo. Tulala siya at nakatitig ang mga mata niya sa kisame. Dis-oras na ng gabi ngunit hanggang ngayon ay hindi pa rin siya makatulog dahil sa malalim niyang pag-iisip. Wala na si Ronnie at nag-iisa na lang siya muli pero pakiramdam niya ay nandito pa rin ito, nakaibabaw sa kanya at tinitikman ang kanyang labi. Hindi niya maintindihan sa sarli kung bakit hanggang ngayon ay hindi niya makalimutan ang mga ginawa nito sa kanya. Pakiramdam niya ay nababaliw na siya. “Ano bang nangyayari kay Ronnie? Bakit ba niya ako hinahalikan ng walang pasabi? At ako... bakit ako nagkakaganito? Bakit ako apektadong-apektado sa mga ginagawa niya?” magkakasunod na tanong ni Primo sa kanyang sarili. Litong-lito na siya sa mga kakaiba niyang pakiramdam na bigla na lan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD