Hindi na kami bumalik sa loob ng bar. Dumiretso kami ni Jude sa sasakyan niya. Sunud-sunod na malalalim na paghinga ang pinapakawalan niya. Ako naman, hindi pa rin nakakabawi sa ginawa niyang pagsuntok sa dati niyang ka-trabaho.
"Did I scare you? I’m sorry…" medyo hinihingal pa rin siya. "Hindi ko lang napigilan ang sarili ko."
"It’s okay. Ayos lang ako," I swallowed hard. "Ikaw? Ayos ka lang ba? Dapat ay hindi mo na siya sinuntok."
"Dapat ay hindi sinuntok?" nakatingin kami sa isa’t isa, kaya kita ko ang pamumula ng mga mata niya. Halatang galit pa rin siya. "Binastos ka niya, Kellie. Hindi ako tatayo lang doon at hahayaan siyang magsalita ng gano’n tungkol sa ‘yo."
"Hindi naman totoo ang mga sinasabi niya kaya—"
"Totoo man o hindi, wala siyang karapatang bastusin ka!"
Natahimik ak
