Wala na akong mahihiling pa kun'di malaman na ako ay tinatanggap na nang buong buo ng aking biyenan na lalaki.
Tama ako sa desisyon ko na 'wag pairalin ang katigasan ng ulo. Ayaw ko sanang ibigay sa aking mga biyenan ang pag aalaga sa kambal pero 'yon lang ang hiling ng ama ni Luisa kaya sumang-ayon na rin ako.
Si Luisa at ang pagmamahal namin ang mahalaga. May tiwala ako na kahit nasa poder ng aking biyenan ang mga anak ko ay lalagi pa rin sa puso nila na ako bilang ama.
"David malayo yata ang iniisip mo at kanina mo pa hindi ako sinasagot," tanong ni Luisa sa akin na halata ang pagkainis.
"Sorry my labs, kasi naisip ko mga bata dahil baka dumating ang araw makalimutan nila ako," lambing kong sabi kay Luisa.
"Kaya nga kapag nandito ka ay pakita mo sa kanila ang lahat nang pagmamahal
