"Umalis ka..." mahinahong utos ko sa kanya kahit na sa loob-loob ko e para na akong sasabog sa galit. Natatabunan iyong sakit ng galit. Kaya alam ko, kapag nagmatigas pa ang isang 'to e ako na ang maglilibing sa kanya ng buhay.
"Sheeva—-"
"Sabi ko umalis ka na!" Duro ko sa kanya at tinuro na rin ang bakuran namin.
Hindi ako iiyak, hindi gano'n yon. Hindi niya dapat makita na nasasaktan ako dahil sa ginawa niya. Who knows kung ano ang nabago sa mahabang panahon na yon? Malay ko kung pinalitan nanang negra'ng yon ang pwesto ko diyan sa puso ni Hawk?
Hindi ko alam... at dahil sa sitwasyon ko ngayon, wala rin akong pakialam sa dapat na malaman ko.
"Baby..."
Sabi ko nga hindi ako iiyak pero para bang gripo na mula sa kaonting patak e bumuhos iyong luha ko. Hindi ko na napigilan, naninikip
