CHAPTER 32
Samantala, sa Cubao Quezon City naman, tahimik ang loob ng maliit na bahay ng tiyahin ni Kany. Maaga pa lang ay gising na si Kany, nakaupo sa lumang bangko malapit sa bintana. Mula roon, tanaw niya ang makitid na daan sa labas, may mga batang maagang naglalaro sa labas, may mga taong nagmamadali papunta sa trabaho. "Kany, gising ka na pala," mahinang boses ng kanyang tiyahin na si Mercy mula sa likuran niya. Lumingon si Kany at pilit na ngumiti. "Opo, Tiyang, magandang umaga po," Paggalang na bati niya sa kanyang tiyahin. Lumapit si Tiya Mercy, dala ang isang tasa ng mainit na kape. Inilapag niya ito sa maliit na mesa sa tabi ni Kany. "Pasensya ka na ha… alam mo naman, hindi ganun kaluwag dito. Pero hangga’t kaya ko, tutulungan kita." Sandaling natahimik si Kany. Ramdam niya
- Writer
