Forbidden

Chapter 4 - Tragedy

Rechielle's POV

Selenaaaa.

Asan ang mga kapatid mo?

Tara kain na tayo.

Mommy,naglalaro pa po kami ng tagu taguan eh.

O,eh asan ang mga kapatid mo?

Saan nagtatago?

Jasmyne,Darlene?

Where are youuuu?

Come on out..,kakain na tayo.

Mommy!

Mommy!

Sabay na tawag sa akin nila Jasmyne at Darlene.

oh! there you are!

Pawis na pawis na kayo.

Tara na sa loob at mag shower na kayo,tapos kakain na.

Mommy I don't wan't to eat yet.

We still want to play. Maktol ng panganay kong si Selena.

Well your sisters want to eat na,so let's go inside and clean up before we eat. You can play again inside after eating. Is that good enough for you Selena?

Yeah let's eat!

Let's eat!

See? baling ko kay Selena.

Your sister's are hungry.

urrgh,okay,Sige Mom.

At sabay sabay kaming pumasok sa loob ng bahay.

Tatlong Mariang makukulit ang mga anak ko.

Oo,tatlo ang naging anak namin ni Johan.

Hindi man kami tuluyang naikasal ay ayos lang. Hindi ko na iyon hiniling pa. Dahil naging mabuting ama siya kay Jasmyne. Marahil ay nagtataka kayo. Hindi si Johan ang biological father ni Jasmyne. Siya ay anak ko sa ibang lalaki bunga ng isang gabing pagkalimot.

Flashback..

Grabe ang kabog ng dibdib ko sa sobrang kaba habang naglalakad sa hallway ng hospital kung saan naka confine ang kapatid ko.Abot abot ang panalangin ko na sana ay hindi lumala ang lagay ni Irish.

Ma, saan po banda yung ward niyo?

Nawawala na yata ako eh, hindi ko mahanap yung Pedia ward.

Sa second floor siya,chielle.

Katabi ng Pediatric ICU.

Kamusta na po ba si Irish Ma,

May pagbabago na po ba sa lagay niya.

Hindi ko nga alam.

Naiinis na nga ako sa mga doktor dito.

Tuwing tinatanong ko laging sagot inoobserbahan, ooberbahan.

Hangang kailan nila oobserbahan.

Napapagod na din ako dito.

Gusto na din umuwi ng kapatid mo.

Parang lalo pa siyang naghihina dito eh.

Saktong nahanap ko na ang ward nila kaya pinatay ko na ang cellphone.

Pakiramdam ko ay dumugo agad ang tenga ko sa reklamo ni Mama.

Ako nga hindi nagrereklamo sa gastos kahit naiinis na din si Johan sa kakahingi ko dahil bakit sa akin daw lahat.

Di ko na lang pinapakinggan basta may makuha akong pera sa kanya pampagamot sa kapatid ko dahil naubos na din ang ipon ko.

Ma, nanghihinang tawag ko ng pansin kay Mama habang nakatingin sa kapatid Kong nakaratay sa higaan niya sa hospital.

Nagpipigil ako ng luhang gustong kumawala sa aking mga mata nang masilayan ko siya.

Hindi ko akalaing ganon na pala kalala ang lagay niya.

Sobrang payat na halos but at balat na ang natira.

Nagsusuka, kahit anong pagkain ayaw tangapin ng katawan.

Para gusto kong magwala.

Ano bang nangyari sa kapatid ko.

Hindi ko alam kung magagalit ako kay Mama.

Ah, hindi, galit ako sa kanya.

Bakit pinabayaan niya ang kapatid ko.

Mas inuuna pa niya ang alak.

Lagi na lang alak.

My sister don't deserve this.

O baka sinisingil na ako sa mga kasalanan ko at siya ang hinihinging pambayad.

Hindi ko na alam ang iisipin ko.

Anong oras po magra rounds ang doktor ni Irish,Ma?

Hindi pa nakakasagot si Mama nang biglang may lumapit na Nurse at nilapitan ang kapatid Kong nagmistula nang lantang gulay.

Mam,check lang po namin ang patient.

kausap ng Nurse kay Mama.

Sabay pasok na din ng Doktor na babae at lumapit kay Irish.

Nanay, Kuhanan po namin ulit siya ng dugo ah para ma check kung bumaba na yung blood sugar niya.

Sige po Dok,pero magiging ok pa po ang anak ko,Dok?

Tanong ng Mama sa Doktora.

Gagawin ho namin ang magagawa namin, Nanay.

Umiyak ang kapatid ko sa pagkuha nila ng dugo sa kanya.

Nilapitan ko siya at hinawakan sa kamay.

Tapos na po,Nay.

Babalik po kami para sa results kung ok na.

Sana po mahabol natin kasi puro antibiotic na siya,eh.

Dok,gawin niyo po lahat ng magagawa niyo para po gumaling ang kapatid ko.Pakiusap po.

Yes po,ginagawa po namin.

Wag po kayong mag alala.

Para kaming pinaglalaruan ng mga doktor.

Hindi daw nila mahanap ang sakit niya nong una.

Nariyang ipa CT scan at sinabi may tubig sa ulo at gustong operahan and later on binawi na at ok nman daw ang result ng head CT scan niya.

Hangang sa tinest nila ang dugo at sinabing diabetes.

Pero hindi ako makapaniwala.

Ate, tawag sakin ni Irish.

Irish ano yon?

Kamusta ang pakiramdam mo?

Ate gusto ko makita si Papa,umiiyak na sabi niya sa akin.

Irish hindi ko alam kung nasaan si Papa eh,naiiyak na sagot ko sa kanya.

Doon,ate sa pinuntahan mo sa kanya dati.

Diba tumira ka kay Papa,umiiyak niyang sabi.

Sige na ate,gusto ko si papaaaaa.

Sige na ate,sunduin mo si Papa.

Umiiyak na pakiusap niya sa akin.

Umiiyak na din si Mama at niyakap siya.

Binalikan ko ng tingin si Irish,sabay sabi ,Cge na hahanapin ko si papa. Dadalhin ko siya dito pero magagaling ka ha.

Tumingan ako kay Mama at determinations sinabing, Ma pupuntahan ko si Papa.

Kahit ayoko na bumalik sa lugar na iyon, gagawin ko para kay Irish.

Saan mo hahanapin ang papa mo?

Tanong sa akin ni Mama.

Susubukan ko po kung doon pa sila nakatira sa dati. Sana doon pa.

Tumahaan ka na Irish, dadalhin ko si Papa dito tapos magpapagaling ka ha?.

Opo,ate tapos pag magaling na ako papasok na ako school.

Para ibili mo na ako ng Cellphone.

Oo ibibili kita, basta magpagaling ka na ha?

Opo ate.

Ma alis na po ako.

Osige mag ingat ka,hilam sa luha ang matang bilin sa akin ni Mama.

Habang nasa byahe ay iniimagine kong gagaling ang kapatid ko at babalik na sa normal ang takbo ng buhay niya.

Ngunit nagkamali ako.

Niyakap ni irish ang Papa nang magkita sila.

Kahit hinang hina na siya at halos wala nang lakas nang makabalik ako ay pilit nitong iniangat ang braso para yakapin ang papa na nooy yakap na din siya habang umiiyak at panay ang hingi ng tawad.

Patawarin niyo ako Irish.

Iniwan ko kayo.

H-hindi ko dapat kayo iniwan.

Patawad.

Mahal na mahal ko kayo.

Ok lang pa ,hindi ako galit.

Hindi po kami galit.

Wag ka na po aalis.

Bigkas ng Irish sa pagitan ng pag iyak.

Iniwan ko sila sa ganong senaryo at nagpaalam na uuwi muna para tignan si Selena na si Cielo at Chelsea ang nag alaga.

Pagbalik ko kinabukasan ay sumigla kahit papaano si Irish at nagyayaya nang umuwi.

Ate uwi na ako.

Uwi na tayo.

Nasaan si Papa?

Uuwi daw sandali si Papa Don sa kanila tapos bablik din kaya magpa galing ka,sagot ko sa kanya.

Uwi na tayo ate, ayoko na dito.

Sige na ate.

Oo,Irish uuwi na tayo. Sandali lang at tatanungin ko sa doktor kung pwede na tayong umuwi.

Sagot ko sa kanya nang bigla siyang sumuka at pagtapos non ay natulog na siya at di na muling gumising pa.

Ang akala ko ok na,kasi ok na siya kanina.

Mas sumigla siya nang makita niya at nakasama niya ang papa.

Pero bakit ganito?

Bakit Irish?

Pagod ka na ba at sumuko na din ang katawan mo?

Panginoong Diyos ito po ba talaga ang kapalaran ng kapatid ko?

Hangang dito na lang po ba namin siya makakasama?

At her stage is she's in a coma.

sagot ng Doktor na kausap namin.

Dok gigising pa po siya diba?

Magigising pa po ang kapatid ko diba po Dok.?

Gagawin namin ang makakaya namin pero ihanda niyo na din ang sarili niyo, mauuna na po ako.

Ilang araw pa siyang nasa comatose stage at madalas nagsi seizures.

And then, she gave up.

Tuluyan niya na kaming iniwan.

Sobrang sakit makitang pinapump at pinipilit irevive ng mga Doktor ang kapatid ko.

I'm sorry pero sumuko na po ang anak niyo,Nanay.

Ginawa po namin lahat.

Pasensya na po.

Pwede niyo pong masulyapan sa huling sandali ang anak ninyo bago po dalhin sa morge.

Mauuna na po ako.

Finals words ng Doktora sa amin.

Dinig kong sabi ng Doktor kay Mama na nooy hirap na sa pag iyak at maka ilang ulit nang hinimatay habang pinipilit irevive si Irish.

Pero wala na talaga.

Hindi na muling gumising ang kapatid ko.

Nilapitan ko ang kapatid ko at niyakap siya sa huling sandali.

Hilam ang mga mata ko ng luha.

Patawarin mo ako Irish.

Patawin mo ko.

Ginawa namin ang lahat.

Mahal na mahal kita Irish.

Mahal na mahal ka namin.

Patawarin mo kami.

Mam dadalhin na po sa morge ang bangkay Mam, awat sakin ng Nurse sa pagkakayakap ko sa kanya.

Ayokong kumawala.

Sa isang iglap nawalan ako ng kapatid.

Sa isang iglap nabawasan kami.

Sana panaginip lang to.

Sana pag gising ko, mayayakap ko pa siya.

Sana maghimala ang Diyos at magising siya.

Hangang sa dumating na ang kabaong niya at hangang sa maihatid siya sa kanyang huling hantungan.Napakabilis ng mga panyayari.

Hindi matatawaran ang sakit.

Napakahirap pa rin tanggapin.

Sa huling sandali niya sa mundo, ay ang huling pagkakataon din na nakumpleto kami ng pamilya ko.

TBC