Chapter twelve
1011 Words
PATAKBO syang pumasok sa silid ni gia at dali dali syang lumapit sa aparador nito,
napahiyaw sya nang makita na bawas na ang mga gamit nito..
tumingin pa sya sa ibang lalagyan ng mga importanting bagay,
tuluyan na syang napaluha,
gia bakit bakit mo ito ginawa,
pinagsusuntok nya ng walang tigil ang pader sa subrang galit at sama ng loob,
bakit? bakit? gia bakit?napaupo sya napasandal sa pader nakadungo,ipinatong nya sa kanyang tuhod ang dalawang kamay na dumudugo,
kasabay ng kirot ng kanyang kamao ay subrang kirot sa puso mabilis din ang pagdaloy ng luha sa mga mata nya...
bakit mo ba ako ginaganito gia?dahil ba bata pa ako?walang kakayahang panagutan ka?pero sabi mo mahal mo ako?ano yun ginagago moba ako?malakas na sigaw nya at napahagulhol,
anthony!!!!!!tawag si yaya ng makitang dumudugo ang kamay nya..
ano bang nangyari sayong bata ka"anito
napaangat ang tingin nya sa sinabi nito..
bata?oo nga bata pa ako"kaya ba ayaw sa akin ni gia?
seniorito anthony baka magagalit ang ate gia mo kapag nakita na may sugat ka sa kamay"dagdag nito na nagpapagalit lalo sa kanya..
pwede iwan nyo po ako"ani nya dito..
pero----
sinabi nang iwan nyo ako!malakas na sigaw nya wala itong nagawa kundi iwan nalang sya...
ILANG araw ng hindi pumapasok si anthony kaya nag alala na ang kaibigan nyang si angelo,
naisipan nya itong dalawin.
mabuti naman hijo at pinuntahan mo sya dito dahil hindi kona alam kung ano ang gagawin ko sa batang yon"ilang araw ng ayaw lumabas ng silid ni seniorita gia"at laging umiiyak ni ayaw kumain"mahabang kwento ng yaya nina anthony habang sinasamahan syang umakyat sa taas...
napapailing sya.
naaawa sya sa kaibigan pero wala naman syang magagawa para tulungan ito,
kumatok sya pero walang sumagot sa loob..
naglakas loob syang pumasok bahala na kung magagalit ito...
anthony"tawag nya
wala syang narinig na tugon mula rito...
nakita nyang nakahiga ito pero naririnig nya ang mahinang pag iyak nito..
anthony'alam kung hindi dapat ako narito pero nag alala na ako sayo..
ilang araw kanang hindi pumapasok"mahinahon na kausap nya dito...ang sabi ni yaya ilang araw kana raw na hindi lumalabas sa silid at hindi kumakain"
angelo wala na si gia"umalis sya hindi ko alam kung nasaan"umupo ito at lumingon sa kanya,
naawa sya sa mga mata nito na namumugto,napakalungkot ng tingin nito sa kanya..
hindi sya sumagot..
ano naman ang sasabihin nya.
iniwan nya nanaman ako'wala din akong kuntak sa kanya nawawala ang celpon na binigay nya angelo,hindi kona alam ang gagawin ko"para akong mamatay sa sakit"turo nito sa bandang dibdib....
ang gawin mo ipagpatuloy mo ang buhay mo,ipakita mo sa kanya na kaya mong alagaan at maging maayos ang buhay mo kahit wala sya para kung babalik sya malalaman nya na kaya mo syang panagutan at kaya mong maging maayos aniya dito..
tumingin ito sa kanya na tila nag iisip...
may katwiran ito pero paano kung hindi na babalik si gia angelo?
nakita ni angelo kung paano nagbago ang mukha nito at bigla nalang may tumulong luha sa mga mata nito...
anthony'walang makakatulong sayo kundi ang ayusin ang buhay mo,
pero paano kung hindi na sya babalik?
bakit naniniwala kabang hindi na sya babalik?
hindi ito umimik pero nanatiling malungkot ang mga mata nito..
maniwala ka babalik si gia dahil narito ang mga ari arian nila at lalo na itong mansyon"ani ni angelo..
pero hanggang kailan ako maghihintay?lumingon ito sa kanya...
hindi ko alam at wala rin akong maiisip na pweding gawin para pagaanin yang nararamdaman mo,pero kung mahal mo sya maniniwala kang babalik si gia babalik sya sayo"aniya
tinapik nya ang balikat nito,
pumasok kana bukas"ituloy mo ang pag aaral mo para pagbalik ni gia may maipagmamalaki ka sa kanya"ani ni angelo at nagpaalam na..
ilang minuto nang nakaalis si angelo pero nanatili syang nag iisip..
tama ito kailangan nyang maging malakas at maging maayos ang buhay para kung babalik ito maipagmalaki nya na hindi na sya isang bata na hindi maasahan,
tumayo sya at bumaba..
nagulat pa si yaya nang bumaba at humingi sya nang makakain...
KINABUKASAN maaga pa ay pumasok na si anthony..
natuwa naman ang kaibigan nyang si angelo..
pinagbutihan nya rin ang bawat aralin nya,
kumbaga focus sya sa pag aaral..
aral at bahay lang umiikot ang buhay nya at kahit nalulungkot sya kapag gabi dahil na mimiss nya subra ang dalaga ay nagtiis sya,alam nya sa sarili na babalikan sya ni gia..
ANTHONY"""""
napalingon sya sa tumatawag..
o ikaw pala janice"naglalakad ito palapit sa kinatatayuan nya..
saan ka pupunta?nakangiting tanong nito..
pauwi na'bakit?may kailangan ka?tanong nya dito at nagpatuloy sa paglalakad sumabay naman ito sa paglalakad nya..
wala naman yayain lang sana kitang mamasyal"anito at bigla nalang hinawakan nito ang kamay nya kaya napahinto sya sa paglalakad..
tumingin sya dito,
oo nga bakit hindi muna sya maglilibang?
malapit narin naman ang moving up nila kaya pwede na sila mag papahinga at mamasyal..
sige na anthony'nakakapagod rin ang exam kaya mag relaxe muna tayo kahit na papano"anito at nagpapa cute pa..
ok"tugon nya,
napangiti naman ito..
masaya na silang pumasok sa isang sinehan,
NAGING madalas na ang paglabas labas nila ni janice,
unti unting nawawala ang pag asa nya na babalikan pa sya ni gia..
halos mag iisang taon na pero ni isang tawag ay wala syang natatanggap galing sa dalaga..
Sumapit ang araw ng moving up nya ilang ulit syang tumingin sa labas ng gate nag babakasakali na bigla nalang darating si gia at surprisahin sya pero walang nangyari hanggang sa matapos ang program..
at kahit pag uwi ng mansyon umaasa syang nandoon si gia at naghihintay lang sa kanya pero wala,
walang gia na dumating sa araw ng pagtatapos nya sa junior high,
congrats"bati ni angelo sa kanya..
thanks'sagot nya na nakangiti pero hindi umabot sa mga mata nya...
hey'maging masaya ka naman"anito at tinapik sya..
tumango sya dito at nagpaalam na aalis na..
pero bago pa sya nakasakay sa kotse tinawag sya ni janice at niyaya sa bahay ng mga ito..dahil naghanda daw ang mga magulang nito..
pero laking gulat nya nang dinala sya nito sa isang hotel"
to be continue..........
- Writer
