One night Stand of Stranger

GOOD BYE BATANGAS

POV; Samantha

Ngyun na ang araw nang pag alis ko papuntang maynila... Sobrang lungkot ko dahil iiwan ko na ang pamilya ko at si Justin. Sana nalang eh kayanin ko na wala sila..

"Anak! Mag iingat ka sa maynila ha! Bilin sakin ni mama..

Opo"! Ma! Wag kang mag alala ako na po ang bahala sa sarili ko. Wag ninyu nalang po pabayaan ang sarili ninyo at sina Ella at adel... Malungkot na sabi ko sa kanya...

Wag kang mag alala. Ako na ang bahala sa mga kapatid mo! Basta ang mga bilin ko sayo ha! Paalala ulit na sabi niya sakin..

Bigla naman nag dumating sina Ella at adel. Galing mga ito sa school.. Buti nalang ay naka uwe na agad sila kung hindi malulungkot ako dahil kung sakali eh hindi ko silang dalawa makikita...

Ate

Ate

Sabay na tawag nila sakin.. yumakap na ako sa kanila dahil ito na ang uling mayayakap ko silang dalawa..

Mag iigat kayo dito ha! Wag ninyong pababayaan si mama. At mag aral din kayo nang ayos ha! Umiiyak na sabi ko..

Hindi ko mapigilan na umiyak sa harapan nila. Kahit na labag sa loob ko na umalis pero kaylangan dahil na din sa pag aaral nila yuon.

Ate mag iingat ka doon ha! Ma mimiss kita nang sobra. Umiiyak na sabi sakin ni Ella..

Opo! Bunso dapat pag balik ko dito ay malaki ka na ha! At dapat marami ka na din medal!! Masayang sabi ko sa kanya.

Opo ate! Wag po kayong mag alala gagalingan ko pa po sa pag aaral para sa inyo din yon ni mama! Masayang sabi niya sakin.

Abat! Dapat lang wag munang mag asawa ha! Natatawang sabi ko. Kaya hindi niya maiwasan na ngumoso dahil sa sinabi ko sa kanya.

Ate naman! Ang Bata ko pa para ganyan.. ngusong sabi niya sakin.

Ano kaba! Nag papatawa lang ako! Masayang sabi ko sa kanya..

Basta ate mag iingat ko doon ha! Mahal na mahal na Kita! Naka ngiting sabi niya sakin.

Mahal na mahal din Kita! Sabay yakap ko sa kanya.

Pag katapos kung kausapin si Ella ay si Adel naman ang sumonod.

Adel! Wag kang mag aawasa ha! Natatawang bilin ko sa kanya.

Baka ikaw! Inis na sabi niya sakin..

Pikonin ka talaga kahit kaylan! Natatawang sabi ko parin sa kanya..

Kaylan ka ba babalik? Tanong niya sakin.

Isang bese sa isang buwan! Bakit ma mimis mo ako? Tanong ko sa kanya.

Hindi! Buti nalang aalis kana wala nang bida-bida dito sa bahay.. mataray na sabi niya sakin.

Parehas kami nagulat ni mama sa sinabi niya sakin. Hindi ko ma iisip na galit sakin si adel. Bakit? Tanong ko sa isip ko.

Adelfaaaa! Galit na sigaw ni mama kay adel.

Eh! Bakit totoo naman ah! Sige na papasok na ako sa loob. Walang kuwenta naman itong pinag uusapan natin! Jusko puponta ka lang sa MAYNILA daig mo pang mamatay sa lagay na yan! Sabay alis ni adel sa harapan namin..

Adelfaaaa

Adelfaaaa

Adelfaaaa

Ilang beses din siya tinawag ni mama kaso hindi naman ito nakinig sa kanya..

Hindi ko na pigilan umiyak dahil sa ginawa niya sakin. Grabi naman yuong Babaeng yon sakin!

Tahan na anjan na ang tita mo. Sabay himas ni mama sa buhok ko.

Pinahid ko muna ang luha ko dahil ayokong makita ni tita na umiiyak ako..

ayokong magalit siya sa akin dahil ayaw niya na may nakikita na umiiyak..

Ano tara ayos na ba ang gamit mo? Tanong sakin ni tita.

Opo! Tita ayos na po! Magalang na sabi ko dito..

Si Tita kasi ay uuwe sa kanila sa Davao. Kapag na ihatid na niya ako sa dating pinag trabahohan niya. Eh! Kaylangan niya daw nang kapalit bago ito. Umalis, Sakto naman ay kaylangan ko nang trabho para sa pamilya ko. Kahit na malayo eh! Ayos lang sakin.

Ay! Siya ate aalis na kami ha! Nag hihintay na ang tricycle sa tapat ninyo na kakahiya naman sa driver kung pag hihintayin natin siya. Sabi niya samin.

Sige! Ika musta mo nalang ako kay tatay kapag naka uwe ka nang davao! Ha! At wag mo din pababayaan ang aking anak doon sa maynila! Ihatid mo nang ayos sa kanyang amo bago ka umalis ha! Bilin ni mama kay tita..

Oo ate! Ako na bahala dito sa anak mo! Siya aalis na kami ate! Sasabehin ko Kay itay na kinamusta mo siya!! Masayang sabi ni tita!

Mag iingat kayo ha! Lalo kana ikaw samantha yuong bilin ko ha! Sabay yakap sakin ni mama.

Ate bye! Mag iingat ka sa mayanila ha! Sabay yakap naman sakin ni Ella..

Niyakap ko silang dalawa. Kahit na malungkot ako dahil wala dito si adel.

Ma! Sabihin mo nalang kay adel na umalis na ako ha! Sususnod ko nalang kaka usapin iyon. Malumanaya na sabi ko kay mama..

Sige na! Umalis kana! Kanina pang nag hihintay tita mo! Papaalam na sabi sakin ni mama..

Sumakay na ako sa loob nang tricycle katabi si tita panya..

Bago umalis ay kumaway pa ako sa kanilang dalawa. Napa buntong hininga nalang ako dahil sa nang yari samin ni adel..

Pag ka baba ko sa tricycle ay binit bit ko na agad ang mga bag ko.

Si tiya naman ay bumili nang tickets para sa bus na sasakyan namin.

Na alala ko nga pala si Justin. Kaso ng taka ako kasi ngyun Lang siya hindi nag text sakin. Pero alam naman niya na aalis na ako ngyun pero bakit hindi man lang siya ng tex..

Ako nalang ang ng text samin dalawa.

Hi! Love! Ngyun na alis ako! Mag iingat ka ha! Good morning pala love! Sorry nakalimutan ko! ILove youuu; Text na sabi ko sa kanya..

Hindi naman siya nag text pa balik. Bakit ganun Parang ayaw ko na tumuloy sa pupontahan ko...

Baka tulog Lang; isip ko...

Hanggang sa dumating na si tita.

Tara na sa bus! May tickets na tayu! Yaya niya sakin

Sige! Po tita! Sabay ko sa kanya.

Sumonod nalang ako sa kanya dahil wala naman akong alam sa lugor na ito.

Sumakay na kami sa loob nang bus. Doon kami sa dulo ni tita!

Hanggang sa naka upo na kaming dalawa..

HYSSSSS! Nakaka pagod! Natatawang sabi niya sakin..

Tiya babalik pa po ba kayu doon sa trabaho ninyu? Tanong ko sa kanya..

Hindi ko pa alam samantha! May sakit kasi si Lolo mo Wala naman mag babantay. Kaya nga ikaw ang pinili ko na pumalit sakin dahil alam kung magagawa mo ang dating trabaho ko. Paliwanag niya sakin..

Matagal na may sakit si Lolo dahil sa Baga din. Wala naman nag aalaga sa kanya dahil lahay nang anak niya ay may pamilya na din. Si Tita panya lang ang wala kaya siguro kaya ng resigned si tita dahil din kay Lolo...

Tita! Ano po pala trabaho ko? Hindi ko pa na itatanong sa kanya kung ano nga na ang trabaho ko.. basta oo lang kasi ang sinabi ko sa kanya noon nung nag usap kami.

Mag babantay ka nang bata! Buti nalang hindi katulong ang gagawin mo kung hindi mag bantay lang nang bata! Sabi sakin ni tita..

Eh tita! Ano pong pangalan nang batang babantayan ko? Tanong ko ulit sa kanya..

Arko Alexander Montengero! Kaso samantha mahihirapan kang bantayin yon. Kahit na mag tatalong taon na ito ay sobrang pasaway. Palibhasa ay Wala nang nanay na matay na ang mommy niya ang kanyang daddy naman ay hindi na uwe isang beses kulang nakita yon. Kaya sana maintindihan mo si arko dahil ganyan siya pinabayaan na kasi siya kanyang daddy. Ang Lolo at lola niya lang ang na bisita sa kanya. Malungkot na sabi ni tita sakin.

Pero bakit naman gunon yung daddy ni arko tita! Tanong ko ulit sa kanya..

Gawat sa pag kamatay nang mommy ni arko. Hindi yata tangap na namatay na ang kanyang Girlfriend! Sabi sakin ni tita..

Paano po ba namatay yung mommy ni arko? Ako.

Hindi din namin Alam. Sa apat na taon ko na doon hindi ko manlang alam kung ano ang kinamatay niya. Basta ang alam lang namin ay patay na ito! At si sir hindi mo siya makikita doon dahil nga hindi naman ito na uwe! Pa alala sakin ni tita.

At wag kang mag alala mabait naman ang mga magiging kasama mo doon. Kaya wag kang matatakot! Sabi ulit ni tita.

Opo tita! Huling Sabi ko sa kanya...

Hanggang sa umandar na ang bus na sasakyan namin papuntang maynila.

Tutulog muna ako ha! Pa alam niya sakin.

Sige lang po tita! Naka ngiting sabi ko sa kanya.

Hanggang ngyun hindi parin nag text sakin si justin.ewan ko ba felling ko dito na mag sisimula ang pag aaway namin dalawa..

Napa tingin nalang ako sa may bintana ay sabing

GOOD BYE BATANGAS! na iyak na sabi ko...

# BATANGAS